De gouden plak скачать в хорошем качестве

De gouden plak

De schepen mag dit dan wel ontkennen, het systeem van crisiswoningen van de stad onderging door de jaren heen verschillende aanpassingen. Zo werden bepaalde woningen eerst aangekondigd en vergund als sociale woningen in het kader van het sociaal impulsfonds en was pas later sprake van crisiswoningen. Ook het huidige stadsbestuur heeft gesleuteld aan dit systeem. Met een principebesluit op 26 april 2021 werd dit geformaliseerd. Crisiswoningen voor langdurige opvang zijn er bijvoorbeeld niet meer. Koste wat het kost moeten de bewoners, die er soms al jaren wonen, nu verhuizen. Hierbij houdt de schepen, zo bleek ook nu, zich strikt aan het juridisch kader van het reguliere huurstelsel als uitgangspunt. “We hebben zelfs al verschillende rechtszaken gewonnen”. Al moet toegegeven, de stad biedt, ook na beëindiging van het huurcontract, ook nog wat uitstel. En er is begeleiding, zij het niet voor eenieder. En er worden sociale woningen aangeboden, zij het dat gezinnen zich dan soms moeten opsplitsen omdat het aanbod eigenlijk niet voldoet. En ook voor CAW was budget voorzien voor begeleidingstrajecten, zij het voor slechts een deel van de gezinnen. Het had nochtans anders kunnen lopen. Dezelfde avond als de uithuiszetting kwam in VRT-laat, in het kader van de impasse bij Delhaize, sociaal bemiddelaar Philip Verstraete toelichting geven over de werkzaamheden en werkwijze van een sociaal bemiddelaar. Op de vraag wat er in zijn toolbox zit bij een heftig conflict reikte hij een aantal technieken aan die in dit kader zeker geholpen zouden hebben om de uithuiszetting van gisteren te vermijden. Zo stelde hij als juridisch bemiddelaar dat standpunten moeilijk te verzoenen zijn, maar dat het er dan op aankomt de achterliggende belangen naar boven te laten komen en een brug te laten maken. Het grote voordeel van bemiddeling is dan dat je het niet alleen juridisch moet bekijken, maar dat je ook belangenconflicten kan oplossen in plaats van juridische conflicten en dat je zelfs zones van oplossing buiten het conflict kan betrekken om in een winwin oplossing veel ruimer te gaan naar een totaaloplossing. In mijn artikel van 29 november 2021 verwees ik al naar de mogelijke brug tussen de verschillende belangen. Toen al bleek dat een deel van de bewoners bereid was mee te denken aan mogelijke oplossingen en trajecten. Toen al bleek dat een deel zelfs bereid was te verhuizen mits alternatieven en de nodige begeleiding werden voorzien. Toen al gaven zij aan dat zij ook graag greep hadden op het traject dat hierin gevolgd wordt. Toen al gaf ik aan hoe jammer het was dat dergelijk traject in de kiem werd gesmoord. De schepen greep evenwel terug naar het strikt juridische, naar de individuele huurcontracten. Bij een dergelijk gedegen participatietraject had ook de uithuiszetting van gisteren vermeden kunnen worden. Zo was er het voorstel om één duidelijke einddatum (2025) voor alle bewoners voor te stellen en deze tijd te gebruiken voor een intensieve begeleiding op maat. Mits het vertrouwen zou worden hersteld, zou er dan bijvoorbeeld ook tijd en ruimte zijn om in te spelen op de ontwikkeling van de gezinnen in de tijd. Zo zouden bijvoorbeeld kinderen of studerende moeders de tijd gekregen hebben om af te studeren en een inkomen te genereren. Zo zouden ook mensen in een terminale fase van hun leven een menswaardig einde aan hun levensloop kunnen breien. Ik heb het dan nog niet over de idee om een traject uit te stippelen waarbij de gezinnen samen op zoek gaan naar een woning en/of samen en gestructureerd de informatie te verzamelen om hun sociale rechten waar te maken. Denk maar aan de mogelijkheid om een huursubsidie aan te vragen en de voorwaarden hierbij. Ik heb het ook niet over de idee om bijvoorbeeld een deel van de woningen over te dragen aan een sociale huurmaatschappij en te werken met de idee van een eerste huurder zoals dit kan in het kader van de verhuur door een sociaal verhuurkantoor. Ik heb het ook niet over de idee om in het woningencomplex eventueel met doorschuifoperaties te werken waardoor sommige gezinnen weliswaar zouden moeten verhuizen, maar binnen dezelfde omgeving kunnen blijven wonen. Dergelijke ideeën hadden niet alleen de potentie om de zekerheid van een kwaliteitsvolle woning en woonomgeving voor de betrokken huurders te versterken, maar konden ook bijdragen tot een kwaliteitsvolle stabiele woonomgeving in de buurt. Dus ja, dit is een falen. En ja, het had anders gekund. Maar misschien zijn er nog mogelijkheden om bij te sturen? Al zal dan eerst aan het onderling vertrouwen gewerkt moeten worden.