У нас вы можете посмотреть бесплатно İtalya'nın genç işsizleri: Neden ülkeden ayrılıyorlar? или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
Dolce Vita, yani “tatlı hayat”, İtalyan gençleri için sona mı erdi? İtalya’da genç işsizliği, Avrupa Birliği ülkeleri arasında en üst sıralarda yer alıyor. Bu nedenle pek çok genç İtalyan, çözümü yurt dışına göç etmekte buluyor. 2008 yılından bu yana 2 milyondan fazla İtalyan genci, yalnızca daha iyi bir maaş için değil, en temelde kendine bir gelecek kurabilmek amacıyla ülkesini terk etti. Gençler özellikle Almanya ve Fransa gibi diğer AB ülkelerinde iş arıyor; kendi ülkelerinde bulamadıkları istikrarı ve güvenceyi yurt dışında yakalamaya çalışıyor. Bu süreçte, 30 yaşına gelmiş olmasına rağmen hâlâ ailesiyle yaşamak zorunda kalan Anna ve Gianluca gibi gençler için Almanya’daki iş fırsatları neredeyse tek çıkış yolu hâline geliyor. İtalya’da geçici işler ve düşük ücretler arasında sıkışıp kalan bu kuşak için yurt dışına gitmek, yalnızca bir iş bulmak değil; aynı zamanda mali bağımsızlık kazanmak ve kendi evine çıkabilmek anlamına geliyor. Almanya’nın sağlık ve sanayi sektörleri, bu genç iş gücünü süresiz sözleşmeler ve sosyal güvenlik avantajlarıyla kazanmaya çalışırken, İtalya kendi yetişmiş insan kaynağını kaybediyor. Geçmişteki göç dalgalarından farklı olarak, bugün ülkeyi terk edenlerin büyük bir kısmı Camilla örneğinde olduğu gibi yüksek eğitimli ve donanımlı bireylerden oluşuyor. İki yüksek lisans diplomasına sahip gençler, kariyerlerinde yerinde saymaktansa staj ya da düşük pozisyonlar için bile Fransa veya Almanya’ya gitmeyi tercih ediyor. Bu gençler, İtalya’da potansiyellerini gerçekleştirebilecek alan bulamadıklarını dile getiriyor. Dolayısıyla gençlerin uzun süre aileleriyle yaşaması bir tercih ya da tembellik değil; sistemin dayattığı bir zorunluluk olarak karşımıza çıkıyor. Sence İtalya'daki gençlerin durumu Türkiye'deki gençlerle benzer mi?