No More - Buse Pendaz скачать в хорошем качестве

No More - Buse Pendaz

Söz/Müzik: Buse Pendaz You say my breath is sweet as wine My eyes like fallen stars But you were always looking past The edges of my heart You traced my hair upon the bed Like it was yours to claim But you never stayed long enough To learn my real name You call me distant as the night As if I don’t belong But I was never yours to hold You were just passing on No more cups of coffee for the road No more waiting at the door If you’re leaving for the valley You’ve been leaving long before Take your shadow with you Let it fade into the cold No more cups of coffee For the road You speak of my outlaw father Like you feared his restless hands But he taught me how to stand alone In unforgiving lands He taught me stars don’t bow to men They burn where they’re meant to be And loyalty to open skies Is not betrayal, it is free You saw a heart mysterious An ocean dark and wide But oceans don’t exist for ships That only pass the tide No more cups of coffee for the road No more silver spoons of goodbye If you’re searching for devotion Look another in the eye I was never your possession Never yours to hold No more cups of coffee For the road My brother reads the future In the silence of the sand And he says a woman who fears the stars Will never understand You wanted warmth without the fire A home without the stay But I am not a roadside flame To light you on your way No more cups of coffee for the road No more standing still If you’re bound for the valley Go — I know you will The stars you blamed between us Were never cruel or cold They just showed me You were never mine to hold No more cups of coffee For the road tr: Nefesimin şarap kadar tatlı olduğunu söylerdin Gözlerimin düşmüş yıldızlara benzediğini Ama sen hep ötesine bakardın Kalbimin kıyılarının Saçlarımı yatağa serilmiş izlerdin Sanki sahiplenmek senin hakkınmış gibi Ama hiç yeterince kalmadın Gerçek adımı öğrenmeye Beni gece kadar uzak diye çağırırdın Sanki ait değilmişim gibi Oysa ben hiçbir zaman senin değildim Sen sadece geçip gidiyordun Artık yol için kahve yok Kapıda beklemek yok Vadiye gidiyorsan Zaten çoktan gidiyordun Gölgeni de al yanında Soğukta silinip gitsin Artık yol için kahve yok Kanun kaçağı babamdan söz ederdin Sanki onun huzursuz ellerinden korkarmış gibi Ama o bana tek başıma ayakta durmayı öğretti Acımasız topraklarda Yıldızların erkeklere boyun eğmediğini öğretti Olmaları gereken yerde yanarlar Açık göklere sadakat İhanet değil, özgürlüktür Gizemli bir kalp gördün Karanlık ve engin bir okyanus Ama okyanuslar var olmaz Sadece gelgitle geçen gemiler için Artık yol için kahve yok Gümüş kaşıklarla vedalar yok Bağlılık arıyorsan Başkasının gözlerinin içine bak Ben hiçbir zaman senin mülkün olmadım Hiçbir zaman senin değildim Artık yol için kahve yok Kardeşim geleceği okur Kumların sessizliğinde Ve der ki yıldızlardan korkan bir kadın Asla anlayamaz Ateş olmadan sıcaklık istedin Kalıcı olmadan bir yuva Ama ben yol kenarında bir alev değilim Sana yol göstermek için Artık yol için kahve yok Yerinde durmak yok Vadiye gidiyorsan Git — biliyorum gideceksin Aramıza girdiğini sandığın yıldızlar Ne zalimdi ne soğuk Sadece bana gösterdiler Senin hiçbir zaman benim olmadığını Artık yol için kahve yok Yol için kahve yok