Niepełnosprawność niewidzialna - SM od środka скачать в хорошем качестве

Niepełnosprawność niewidzialna - SM od środka

Jak to w końcu jest z tą chorobą? Kilkoro znajomych zapytało mnie w ostatnich dniach, jak to jest że przecież nie widać po mnie w tej chwili żebym cierpiał lub był chory. Dlatego w dzisiejszym filmie opowiadam jakie są rodzaje SM i dlaczego często nie widać na pierwszy rzut oka że ktoś ma SM. 1. Postać rzutowo-remisyjna (RRMS – Relapsing-Remitting MS) Najczęstsza forma (ok. 80–85% przypadków na początku choroby). Przebieg: choroba przebiega w rzutach (nagłe pogorszenie objawów neurologicznych), po których następuje okres remisji (częściowy lub całkowity powrót do wcześniejszego stanu). Rzuty mogą trwać od kilku dni do kilku tygodni. W miarę czasu choroba może przejść w postać wtórnie postępującą. 2. Postać wtórnie postępująca (SPMS – Secondary Progressive MS) Może rozwinąć się po latach trwania postaci rzutowo-remisyjnej. Przebieg: stopniowe pogarszanie się stanu neurologicznego, niezależnie od rzutów. U niektórych pacjentów nadal mogą występować rzuty, ale dominującym objawem jest postępująca niesprawność. Z czasem remisje stają się coraz rzadsze lub niepełne. 3. Postać pierwotnie postępująca (PPMS – Primary Progressive MS) Występuje u ok. 10–15% chorych, częściej u osób po 40. roku życia. Przebieg: brak rzutów – od początku obserwuje się stopniowe pogarszanie się sprawności neurologicznej. Objawy narastają wolno, ale systematycznie. Często prowadzi do wcześniejszej niesprawności niż postać rzutowo-remisyjna. 4. Postać postępująca z rzutami (PRMS – Progressive-Relapsing MS) Najrzadsza forma. Przebieg: od początku występuje postęp choroby, ale z dodatkowymi, wyraźnymi rzutami neurologicznymi. Pomiędzy rzutami nie dochodzi do pełnej remisji. Obecnie rzadko rozpoznawana oddzielnie – często klasyfikowana jako PPMS z aktywnością. 5. Zespół radiologicznie izolowany (ang. Radiologically Isolated Syndrome, RIS). RIS jest sytuacją, w której zmiany w MRI są zgodne z obrazem typowym dla stwardnienia rozsianego (SM), ale osoba nie ma żadnych objawów neurologicznych sugerujących SM. U części osób z RIS w ciągu kilku lat może rozwinąć się pełnoobjawowe stwardnienie rozsiane (zespół klinicznie izolowany – CIS, a później SM), ale nie u wszystkich.