У нас вы можете посмотреть бесплатно Michalis Kontaxakis plays Sakis Petropoulos Recuerdos II (2024) или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
Recuerdos II (2024 - Sakis Petropoulos  Guitar - Michalis Kontaxakis From the Recital - Seminar that was held at the Elefsis Conservatory-Sakis Petropoulos at 19-20 of October 2024.  About the work: The composer uses 12 tone composition techniques along with motivic and intervallic configuration of a romantic type theme.  The piece is inspired from the memory that the composer had when Michalis Kontaxakis was playing at his future guitar teacher, Joaquin Clerch, who was a guest soloist at the Festival of Volos 2001, where he was playing the Four Pieces of Frank Martin.  The piece functions as an Ode to Time, in its universal meaning, that rules Rhythm, and that is the reason that the starting 12 tone structure is been slowly deconstructed and turns to a romantic type theme with nostalgic aura that fades as Time goes by, with the exact cruel way as memory does. ———//——— Recuerdos II (2024) - Σάκης Πετρόπουλος Κιθάρα - Μιχάλης Κονταξάκης Από το Ρεσιτάλ - Σεμινάριο Κιθάρας που πραγματοποιήθηκε στο Ωδείο Ελευσίνας - Σάκης Πετρόπουλος στις 19 και 20 Οκτωβρίου 2024. Λίγα λόγια για το έργο: Το έργο είναι αφιερωμένο στον Μιχάλη Κονταξάκη με τον οποίο ο συνθέτης συνάντησε για πρώτη φορά το 2001 στο Φεστιβάλ Κιθάρας Βόλου του Κώστα Κοτσιώλη. Πρόκειται για ένα έργο που εμπλέκει συνθετικές τεχνικές του δωδεκαφθογγισμού με διαστηματική - φθόγγοκεντρική μοτιβική επεξεργασία θέματος ρομαντικού τύπου. Πρόκειται για την ανάμνηση του συνθέτη καθώς ερμηνεύει ο Μιχάλης Κονταξάκης τα 4 Κομμάτια του Franc Martin στον μετέπειτα δάσκαλο του, Joaquin Clerch, ο οποίος ήταν προσκεκλημένος του Φεστιβάλ. Το έργο λειτουργεί ως μια Ωδή στον Χρόνο, ως Συμπαντική Έννοια που διακατέχει και εξουσιάζει τον Ρυθμό του, εξού και η αποδόμηση του από την αρχική δωδεκαφθογγικη τεχνική που αναπαριστά το διάφωνο άκουσμα των κομματιών του Martin, σε ένα ρομαντικό θέμα που σβήνει σιγά σιγά, όπως ο Χρόνος.