Mężczyzna przetrwał miesiąc bez jedzenia na lodowej pustyni скачать в хорошем качестве

Mężczyzna przetrwał miesiąc bez jedzenia na lodowej pustyni

Mawson został sam, 160 kilometrów od głównego obozu, praktycznie bez żadnego jedzenia, potrzebnego do przetrwania i z poważnymi odmrożeniami na stopach i skórze. Antarktyczne pustkowie. W promieniu kilometrów nie ma nic oprócz śniegu, wiatru i śmiertelnie niebezpiecznych lodowych szczelin. Nagle na horyzoncie pojawia się kropka. Zbliża się i dostrzegacie sylwetkę samotnego mężczyzny, zataczającego się w zamieci. Widać, że jest na skraju wyczerpania, mimo to dalej brnie przez śnieg, ciągnąc za sobą sanie ze skromnymi zapasami. STRESZCZENIE: 2 grudnia 1911 roku. Statek ekspedycyjny SY Aurora rozpoczął swoją podróż na Antarktydę. Na pokładzie znajdowało się 31 mężczyzn, dowodzonych przez Douglasa Mawsona, 29-letniego odkrywcę, znanego ze swoich poprzednich wypraw. 8 stycznia 1912 roku parowy jacht dobił do nieznanego wówczas przylądku Antarktydy. W tym momencie wyprawa zaczęła się na dobre. Miejsce nazwano Przylądkiem Denisona, po głównym patronie ekspedycji. Posiadali ze sobą dużo sprzętu i zapasów, a do szybszego poruszania się używali psich zaprzęgów. Z początku czynili dobre postępy: Grupa Dalekiego Wschodu, jak ich nazywano, przekroczyła dwa ogromne lodowce i przejechała ponad 480 km w mniej niż miesiąc. 14 grudnia 1912 roku na swojej drodze napotkali kolejną szczelinę i Mertz ruszył na nią jako pierwszy. Sprawdził, czy most był wystarczająco wytrzymały i bez problemów po nim przeszedł. Oprócz straty przyjaciela i członka zespołu, Mawson i Mertz uświadomili sobie, że znajdowali się teraz w dramatycznej sytuacji. Tak się złożyło, że idący z tyłu Ninnis przewoził większość prowiantu, namiot i cały pokarm dla psów. Nikt nie jest w stanie przejść 500 km w 10 dni, więc oczywiście w końcu zapasy jedzenia się skończyły. I wtedy musieli wziąć pod uwagę, coś niewyobrażalnego: psy. Mawson został sam, 160 kilometrów od głównego obozu, praktycznie bez żadnego jedzenia, potrzebnego do przetrwania i z poważnymi odmrożeniami na stopach i skórze. Mawson już prawie stracił nadzieję, ale wtedy znowu coś ją rozbudziło. 29 stycznia 1913 roku natknął się na zapasy jedzenia przykryte czarnym materiałem i notatkę od swojej załogi: poszukiwali jego grupy, a statek nadal czekał. Aurora, która cierpliwie czekała na powrót Grupy Dalekiego Wschodu opuściła wybrzeża Antarktydy kilka godzin przed pojawieniem się Mawsona. Nawet dostrzegł jej żagle, widniejące daleko na morzu. Douglas Mawson został uznany za bohatera w Australii i otrzymał kilka medali za swoje wybitne osiągnięcia. W 1915 roku napisał autobiografię zatytułowaną „W krainie zamieci”, w której opisał swoje niefortunne przygody. #przetrwacantarktyde #prawdziwahistoria #jasnastrona Muzyka: Epidemic Sound https://www.epidemicsound.com/ Użyte materiały (zdjęcia, filmy i inne) pochodzą z: https://www.depositphotos.com https://www.shutterstock.com https://www.eastnews.ru ___ Zasubskrybuj nasze kanały: 5-minutowe Sztuczki https://bit.ly/2J4IN8l 5-MINUTOWE SZTUCZKI dla DZIEWCZYN https://bit.ly/2txVU7w 5-MINUTOWE SZTUCZKI dla DZIECI https://bit.ly/2F40z7V PRAWDZIWE HISTORIE https://bit.ly/2J3Cdis