Miel Cools - Nachten dat de spin niet spint - 11 De jongen die niet griezelen kan скачать в хорошем качестве

Miel Cools - Nachten dat de spin niet spint - 11 De jongen die niet griezelen kan

Songtekst onderaan Emile August (Miel) Cools (Herk-de-Stad, 15 april 1935 – Hasselt, 1 juni 2013) was een Vlaamse zanger, gitarist en kleinkunstenaar. Hij wordt de 'Nestor van de kleinkunst' in Vlaanderen genoemd. Zijn bekendste nummers zijn Boer Bavo op tekst van Bert Broes, Houden van, De Troubadours, De Soldaat, Vader, Lied van Jan, De Zeven Zwanen en Niet Bang Zijn. Cools begon zijn kleinkunstcarrière in 1954 als schrijver van de studentenoperette De misbakken student (naar een libretto van Roger Hendriks). Vanaf 1960 trad hij op met liedjes van Toon Hermans, Jules de Corte en anderen, maar niet lang daarna schreef hij zijn eigen muziek op teksten van onder andere Bert Broes, Jaak Dreesen en Louis Verbeeck. Hij werd een van de pioniers van het kleinkunstgenre in Vlaanderen. Als geen ander kon hij alleen op een kruk met zijn gitaar een publiek boeien. In 1967 richtte hij zijn eigen platenmaatschappij Kalliope op. Cools was de ontdekker van Luk Saffloer, De Vaganten en Wim De Craene Op 10 oktober 2004 werd in het Cultuurcentrum van Hasselt gevierd dat Miel Cools 50 jaar op de planken stond. Sinds februari 2005 had Cools een nieuw programma getiteld "D'r was toch nog iets!!." Hij werd daarin bijgestaan door de Vlaamse musici Jokke Schreurs (gitaar) en Ivan Smeulders (accordeon). Op 11 juli 2012 ontving Cools een Gulden Spoor, een onderscheiding waarmee de beweging Vlaanderen-Europa personen of instanties huldigt die door hun engagement of hun prestaties een markant spoor trekken op cultureel, algemeen-maatschappelijk of sociaal-economisch vlak en daarbij een positieve betrokkenheid op de Vlaamse samenleving aan de dag leggen. Cools was getrouwd met Jenny Nysten en had vier kinderen. In mei 2007 stopte Cools op doktersbevel definitief met optreden. Zijn herstel was zo bijzonder goed dat hij in een interview te Herk-de-Stad in mei 2008 verklaarde opnieuw tweemaal per maand te zullen optreden. Cools is in juni 2013 overleden, de begrafenisplechtigheid vond plaats in de Sint-Quintinuskathedraal in Hasselt. Nachten dat de spin niet spint is zijn 8e LP uit 1974. (wikipedia) I do not own the rights to this music. Ripped from the original record. More information: https://www.discogs.com/release/67534... DE JONGEN DIE NIET GRIEZELEN KAN Ik ben de jongen uit het sprookje - je hoorde daar wel van – ik ben de jongen die niet griezelen kan. Ik roerde als kind al wormen door mijn pap. De anderen moesten griezelen maar ik nam gauw een hap. Ik ben de zoon van een vrouw, ik ben de zoon van een man; ik ben de jongen die niet griezelen kan. Ze legden in mijn bed een rat of ook een slang, ’t geraamte van een erfprinses maar ’t maakte mij niet bang. De duivels of de heksen, ze gaven mij geen vrees, en ook niet de melaatsen met die gaten in hun vlees Ik ben de zoon van een vrouw, ik ben de zoon van een man; ik ben de jongen die niet griezelen kan. Ik stond liefst bij de galgen en bij de folterpaal, de brandstapels met ketters, dat was het allemaal. Ook bij de giotinne genoot mijn stalen ziel. ’n Koningshoofd, ’n hoerenhoofd, ’t gaf niet, als ’t maar viel. Ik ben de zoon van een vrouw, ik ben de zoon van een man; ik ben de jongen die niet griezelen kan. Maar ik liep door de historie, door regens bloed en as. Ik proefde aan de wind al waar of de veldslag was. Ik overleefde tijden – het bloed voerde mij mee – tot ik mijn grote rust vond in mijn stoel voor de TV. Ik ben de zoon van een vrouw, ik ben de zoon van een man; ik ben de jongen die niet griezelen kan. Ik hoefde niet meer te zwerven van slagveld naar schavot. Om acht uur is mijn buis aan, hop mensen, ga kapot. De lijken onder de auto’s, de vlieghal vol met bloed. De mooiste hongerfoto’s, en de vlotten op de vloed. Ik ben de zoon van een vrouw, ik ben de zoon van een man; ik ben de jongen die niet griezelen kan. Mijn kijkgenot moet duren, al slacht men de atleten; men dooft daarvoor geen vuren, ‘k blijf in mijn stoel gezeten. De brand in warenhuizen, een vrouw die springt naar benee, de bomaanslag, het vlammend kind… Griezel ik eindelijk? Nee. Ik ben de zoon van een vrouw, ik ben de zoon van een man; ik ben de jongen die niet griezelen kan. Nee, de wereld gaat niet onder aan Turken of Germanen en niet aan Palestijnen, niet aan Amerikanen. De wereld gaat niet onder aan Russen of aan Hunnen, maar hij gaat onder aan de jongens die niet griezelen kunnen. Ik ben de zoon van een vrouw, ik ben de zoon van een man; ik ben de jongen die niet griezelen kan. Bron: https://muzikum.eu/nl/miel-cools/de-j...