Dwadzieścia poematów o miłości i jedna pieśń rozpaczy (18) - Pablo Neruda скачать в хорошем качестве

Dwadzieścia poematów o miłości i jedna pieśń rozpaczy (18) - Pablo Neruda

Poezja śpiewana "Przybądź nam duszo pokrewna i przysiądź z nami umarłymi poetami..." Pablo Neruda -Veinte poemas de amor y una canción desesperada, Wydawnictwo Claroscuro, Warszawa 2024, ISBN 9788362498611 Dwadzieścia poematów o miłości i jedna pieśń rozpaczy 18 Tu cię kocham. Z ciemnych sosen wyplątuje się wiatr. Fosforyzuje księżyc na błędnych wodach. Dni jednakowe idą prześcigając się. Mgła się rozwija w tańczące figury. Srebrna mewa opada o zmierzchu. Czasami jakiś żagiel. Wysokie, wysokie gwiazdy. Lub czarne światło łodzi. Samotne. Czasami wstaję o świcie i nawet moja dusza jest wilgotna. Szumi, ciągle szumi morze dalekie. To jest właśnie port. Tu cię kocham. Tu cię kocham i nadaremnie zasłania cię horyzont. Kocham cię nawet między tymi oziębłymi rzeczami. Czasami wymykają się moje pocałunki na tych ciężkich łodziach, które płyną po morzu, tam, dokąd nie przybywają. Już widzę, że jestem zapomniany jak te stare kotwice. Smutniejsze są mola, kiedy wieczór przybija. Męczy się moje życie spragnione daremnie. Kocham to, czego nie mam. Ty jesteś taka odległa. Moja niechęć wzmaga się z ospałymi zmierzchami. Ale noc przychodzi i zaczyna śpiewać mi. Księżyc nakręca swoją maszynę snów. Patrzą na mnie twoimi oczyma największe gwiazdy. I tak jak cię kocham, sosny na wietrze chcą wyśpiewać twoje imię swoimi drucianymi liśćmi. Zapraszam Was serdecznie do zaobserwowania mojej strony   / licentiapoetica1   #muzyka #poezjaśpiewana #poezja #music #2026 Muzyka i wykonanie: z pomocą (AI)