Uurwerkmaker Jan Stins met pensioen скачать в хорошем качестве

Uurwerkmaker Jan Stins met pensioen

Ben je ook zo dol op de verhalen van echte vakmensen, die niet alleen veel kunnen, en alles weten over hun ambacht, maar ook nog eens uitstralen dat ze ontzettend veel van hun werk houden? Pensioen Neem dan even de tijd voor dit filmpje, dat we op woensdag 11 februari maakten met uurwerk- en instrumentmaker Jan Stins, die sinds 1986 is gevestigd in het monumentenpand aan Damplein 7 in Middelburg. Jan neemt al geruime tijd geen nieuwe opdrachten meer aan, omdat hij eind maart met pensioen gaat. Het einde van een tijdperk, net wat je zegt. Maar echt: het einde van een tijdperk En vergis je niet: in dit geval is het niet alleen het einde van het tijdperk Jan Stins, maar ook van het tijdperk van uurwerkmakers in Middelburg die in staat zijn oude en nieuwe horloges te repareren en restaureren. In de Gortstraat hebben we uiteraard nog wel uurwerkmaker Albert de Goeij (een oud-klasgenoot van Jan!), maar die is gespecialiseerd in klokken of zogenoemd grootwerk. Wie zijn of haar horloge willen laten nakijken kan vanaf maart alleen nog terecht bij een uurwerkmaker in Yerseke. Voor de rest houdt het het gewoon op Zeeland. En dat is dus niet omdat er geen vraag meer is, naar uurwerkmakers. Sterker nog: zowel Jan als Albert hebben het al jaren zó druk dat de wachttijd voor een reparatie vaak maanden is. Bij Jan op zeker moment zelfs een jaar. Dat komt ook doordat de opdrachten over het algemeen zeer arbeidsintensief zijn. Daar kan zelfs een vakman weinig aan veranderen. Lang, maar eigenlijk nog te kort Het is een relatief lange video, maar we vinden het verhaal van Jan te interessant om veel in te knippen. Na afloop hadden we zelfs het gevoel dat we nog wel drie keer langer hadden kunnen filmen, want over de bijzondere klussen van Jan hadden we het bijvoorbeeld nog niet eens gehad. Toen we al bijna buiten stonden vertelde hij ons nog over de restauratie van dat mooie planetarium uit de 18e eeuw, dat in het Zeeuws Archief staat. Geluk bij een ongeluk: over dat karwei schreef Jan zelf een mooi artikel, voor de Federatie Goud/Zilver. Damplein 7 (en 5) In het filmpje vertelt Jan wel van alles over zijn werk, over zijn liefhebberijen en over het pand waarin hij woont en werkt. Damplein 7 was een krot, toen hij het begin jaren 80 kocht. In de jaren 70 was het pand, samen met nummer 5, nog de thuisbasis van jongerencentrum Trefpunt, dat later zou worden opgevolgd door Midgard. En zo kwamen we ook te praten over de geschiedenis van het Damplein, die Jan goed kent. De sloop van de Lange Giststraat kwam aan bod, het rumoerige uitgaansleven op het plein in de jaren 80, en nog veel meer. Woon- en hobbyfunctie Ook Jans vrouw is recent gestopt met werken. De twee gaan nu heerlijk genieten van dingen als fietsen, zeilen en lezen. Ze blijven gewoon op het Damplein wonen. De huidige winkel krijgt een woonfunctie, al houdt Jan wel een klein hoekje vrij om zo nu en dan, hobbymatig, nog wat aan uurwerken of instrumenten te werken. Want hoeveel zin hij dan ook mag hebben in zijn pensioen: de liefde voor zijn vak gaat nooit verloren. Dat zei hij niet eens zelf, met zoveel woorden, dat merkten we gewoon aan alles. We bedanken Jan voor het mooie inkijkje en het leuke gesprek 'op de valreep'. Want gek genoeg was het dus onze eerste kennismaking. We danken Jan ook voor al zijn jaren ondernemer- en vakmanschap. Zulke werkplaatsen en ateliers maken een stad completer. Dat is onbetaalbaar. Geniet van jullie pensioen, familie Stins!