Aardonyx: Dinozaur Który Stał Się Mostem Między Światami скачать в хорошем качестве

Aardonyx: Dinozaur Który Stał Się Mostem Między Światami

Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak małe, dwunożne dinozaury ewoluowały w największe zwierzęta lądowe w historii Ziemi? Odpowiedź tkwi w kościach jednego niezwykłego stworzenia: Aardonyx Celestae. W tym filmie zabierzemy Cię w podróż do wczesnej jury, aby odkryć sekrety „Ziemnego Pazura”. Dowiesz się, jak ten fascynujący dinozaur przejściowy połączył cechy swoich zwinnych przodków i gigantycznych potomków. Przyjrzymy się jego unikalnej anatomii – od szczęk zaprojektowanych do masowego żerowania po kończyny, które ujawniają sekret przejścia z dwunożnego do czworonożnego poruszania się. Odkryj z nami, jak ewolucja mozaikowa ukształtowała tego prehistorycznego tytana i jak jego istnienie pomaga naukowcom zrozumieć jeden z najważniejszych momentów w historii życia na naszej planecie. To historia adaptacji, przetrwania i drogi do gigantyzmu. Głos: Skowron Źródła i materiały wykorzystane w filmie: Główna publikacja naukowa na temat Aardonyx: Yates, A. M., Bonnan, M. F., Neveling, J., Chinsamy, A. i Blackbeard, M. (2010). Nowy przejściowy dinozaur zauropodomorficzny z wczesnej jury Afryki Południowej a ewolucja odżywiania się zauropodów i czworonożności. Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences, 277(1682), 787–794. Encyklopedie i bazy danych: EncyclopediaDinosaurs.com: Aardonyx Blog dr. Matthew F. Bonnana (współautora odkrycia) Wybrane publikacje na temat ewolucji, anatomii i środowiska: -Bonnan, M. F. i Senter, P. (2007). Czy bazalne zauropodomorfy Plateosaurus i Massospondylus były typowymi czworonogami? -McPhee, B. W. i in. (2015). Kończyna przednia bazalnego zauropodomorfa Melanorosaurus a ewolucja pronacji, kształtu dłoni i czworonożności u zauropodów. -Wilson, J. A. i Carrano, M. T. (1999). Ewolucja lokomocji zauropodów: różnorodność morfologiczna radiacji wtórnie czworonożnych. -Bordy, E. M. i in. (2004). Zmienność stylu rzecznego w późnotriasowo-wczesnojurajskiej formacji Elliot, w głównym basenie Karoo w Afryce Południowej. -Olsen, P. E. i in. (2022). Wymieranie triasowo-jurajskie. -Sciscio, L. i in. (2017). Nowy ślad megateropodów z dolnej jury Lesotho.