Roman Kosecki: Trzy sekundy, które zniszczyły wszystko скачать в хорошем качестве

Roman Kosecki: Trzy sekundy, które zniszczyły wszystko

Historia Romana Koseckiego – kapitana reprezentacji Polski, który w latach 90. grał dla Atletico Madryt i Chicago Fire. Kariera przerwana jednym gestem w Bratysławie w 1995 roku, gdy zdjął koszulkę na murawie podczas meczu eliminacyjnego do Euro 96. Roman Kosecki urodził się w 1966 roku w Warszawie i wychował na osiedlu w Konstancinie-Jeziornie. Przed osiemnastymi urodzinami zebrał siedem protokołów milicyjnych, równocześnie grając w punkrockowym zespole używającym klapy od pralki jako perkusji. W 1989 roku rozpoczął karierę w Legii Warszawa, zdobywając Puchar Polski i Superpuchar. Publicznie wspierał ruch Solidarność i Lecha Wałęsę, co zaowocowało rozmowami z ludźmi w garniturach pytającymi o jego poglądy polityczne. Kariera zagraniczna rozpoczęła się w 1991 roku w Galatasaray Stambuł, gdzie był świadkiem nietypowych praktyk przedmeczowych, włączając występ szamana składającego ofiarę na boisku treningowym. W Turcji doświadczył także bezpośrednich gróźb ze strony kolegi z drużyny związanych z hierarchią w szatni. Następnie przeniósł się do Hiszpanii – najpierw Osasuna Pampeluna (1992), potem Atletico Madryt (1993), gdzie grał pod wodzą kontrowersyjnego prezesa Jesúsa Gila y Gila. Gil był odpowiedzialny za katastrofę budowlaną w San Rafael w 1969 roku, w której zginęło 58 osób, za co otrzymał karę więzienia skróconą przez ułaskawienie generała Franco. W Atletico Gil trzymał krokodyla o imieniu Fury – prezent od Fidela Castro – i zwolnił 39 trenerów w ciągu 16 lat prezesury, w tym 6 w samym sezonie 1993/94. Najbardziej pamiętny moment kariery Koseckiego w Atletico to remontada przeciwko FC Barcelona 30 października 1993 roku. Po przerwie przy wyniku 0:3 Atletico wygrało 4:3, a Kosecki strzelił dwie bramki. W 1994 roku magazyn Piłka Nożna uznał go Piłkarzem Roku w Polsce. Gil w 1992 roku zamknął akademię Atletico dla oszczędności, przez co 15-letni Raúl González musiał przejść do Realu Madryt. Raúl później strzelił 323 bramki dla Realu, w tym 11 przeciwko Atletico. Jedenastego października 1995 roku w Bratysławie podczas meczu Słowacja-Polska (4:1) doszło do incydentu, który zakończył reprezentacyjną karierę Koseckiego. W 63. minucie trener Henryk Apostel zdecydował o zmianie tuż przed rzutem wolnym, który Kosecki przygotowywał przez cały tydzień. Piłkarz powoli zszedł z boiska i zdjął koszulkę na murawie, za co portugalski sędzia Jorge Monteiro Coroado pokazał mu drugą żółtą, a następnie czerwoną kartkę. To był jego ostatni występ w kadrze – 69 meczów, 19 bramek, 14 razy jako kapitan. Dziesięć minut później czerwoną kartkę za ironiczny ukłon w stronę sędziego otrzymał także Piotr Świerczewski. Polska przegrała mecz i straciła szansę na awans do mistrzostw Europy. Po Atletico Kosecki grał we Francji w FC Nantes i Montpellier, a karierę zakończył w Chicago Fire w MLS. W inauguracyjnym sezonie 1998 strzelił pierwszą bramkę w historii klubu i zdobył double – mistrzostwo MLS oraz US Open Cup. Po zakończeniu kariery zawodniczej wrócił do Polski, założył szkółkę piłkarską MUKS Kosa Konstancin i wszedł w politykę. Był posłem na Sejm RP przez cztery kadencje (2005-2019), startując z list Platformy Obywatelskiej, oraz wiceprezesem PZPN do spraw szkolenia młodzieży (2012-2016). W 2012 roku kandydował na prezesa PZPN, zajmując trzecie miejsce. Zwycięzca Zbigniew Boniek zaproponował mu funkcję wiceprezesa, którą Kosecki przyjął, jednak relacje między nimi stopniowo się pogorszyły. Kosecki nie poparł zmiany statutu związku, co Boniek uznał za brak lojalności. W 2012 roku posłowie PiS złożyli wniosek o wygaszenie mandatu Koseckiego z powodu konfliktu interesów – łączenia funkcji poselskiej z zarządem PZPN. Komisja Regulaminowa odrzuciła wniosek w 2014 roku pomimo negatywnej opinii Biura Analiz Sejmowych. Podczas posiedzenia wiceszef komisji Stefan Niesiołowski porównał autorów wniosku do Feliksa Dzierżyńskiego, założyciela sowieckiej Czeki. Kosecki zakończył funkcję wiceprezesa PZPN w 2016 roku i nie kandydował ponownie. W wyborach parlamentarnych 2019 nie uzyskał mandatu, kończąc czternastoletnią obecność w Sejmie. Syn Romana, Jakub Kosecki, także został piłkarzem i rozegrał pięć meczów w reprezentacji Polski, strzelając jedną bramkę przeciwko San Marino. Grał w jedenastu klubach, w tym w Legii Warszawa, ŁKS Łódź, Lechii Gdańsk i Śląsku Wrocław. W lutym 2024 roku zadebiutował na gali Fame MMA 20, przegrywając przez TKO w trzeciej minucie walki z Łukaszem Tuszyńskim. Roman Kosecki publicznie stwierdził, że nie ogląda takich wydarzeń i nie interesuje się nimi, nazywając je pajacowaniem. W marcu 2025 roku Jakub zakończył karierę w wyższych ligach i wrócił do klubu ojca, MUKS Kosa Konstancin, gdzie oprócz gry trenuje młodzież.