Ćwiczenia pilota BSP podczas wykonywania manewru dronem inspirowanego legendą o Wilhelmie Tellu :) скачать в хорошем качестве

Ćwiczenia pilota BSP podczas wykonywania manewru dronem inspirowanego legendą o Wilhelmie Tellu :)

Manewr dronem inspirowany legendą o Wilhelmie Tellu polega na tym, że pilot bezzałogowego statku powietrznego trzyma jabłko na głowie, a dron zbliża się do niego w precyzyjnie zaplanowanym locie. Zamiast strzały, rolę „narzędzia” odgrywa strumień powietrza generowany przez śmigła drona i swoista fala uderzeniowa wytwarzająca się bezpośrednio pod dronem - z ang. zwana "prop wash". W odpowiednim momencie i pod właściwym kątem podmuch powietrza zrywa jabłko z głowy, nie dotykając ani głowy pilota bsp, ani samego owocu. Dodatkowym "smaczkiem" i utrudnieniem jest fakt, że środek ciężkości pilota drona jest zaburzony przez przebywanie wysoko nad ziemią na wieży do skoków do wody na co nakładają się aberracje percepcji wynikającej z dynamicznego pilotażu drona fpv i immersyjne doświadczenie lotu. Niedostateczna separacja drona od głowy pilota grozi zderzeniem, wybuchem i całkowitą dekapitacją - pilot bsp z automatu staje się laureatem nagrody Darwina i jego historia zostanie opowiedziana w drugim sezonie serialu dokumentalnego pt.: "Śmierć na 1000 sposobów". Z drugiej strony w wyniku powodzenia, taki manewr jest pokazem mistrzowskiej kontroli nad maszyną – wymaga jednak dokładnego wyczucia odległości, stabilizacji toru lotu i subtelnego wykorzystania siły aerodynamicznej. Symbolicznie nawiązuje do odwagi i precyzji z legendy o Wilhelmie Tellu, ale w nowoczesnej, technologicznej odsłonie, gdzie zamiast ryzyka związanego z ostrzem, mamy demonstrację finezji pilotażu drona. Obszar wykonywania prób manewru dronem inspirowanego legendą o Wilhelmie Tellu zlokalizowany jest na wyspie tzw. Bażanciarni w obrębie parku środkowego w sąsiedztwie rzeki Bóbr, na terenie strefy ochrony konserwatorskiej, wpisanej do rejestru zabytków pod nr L-116/A, jako historyczny zespół parkowo-pałacowy w Żaganiu. Kompleks basenowy z charakterystyczną wieżą do skoków do wody powstał w tym miejscu w 1935 r. jako obiekt treningowy dla zawodników – pływaków przygotowujących się do udziału w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie, które odbyły się w 1936 r. Do dzisiaj żagańskie kąpielisko zachowało się niemal w niezmienionym stanie (poza serią destrukcyjnych aktów wandalizmu i podpaleń dokonanych w latach 20-tych XXI wieku) stanowiąc tym samym inspirujący poznawczo przykład architektury modernistycznej. Z dużym prawdopodobieństwem należy sadzić, że projektantem tego obiektu był niemiecki architekt, Otto Immendorfer z Hildesheim. Kąpielisko żagańskie bowiem znajduje analogie formalne do kompleksu basenowego we Wschowie i Forst, które bezdyskusyjnie przypisuje się projektom autorstwa Otto Immendorfera.