У нас вы можете посмотреть бесплатно Wolter Kroes - De Dwaasheid Van Mijn Jeugd (Officiële Audio) или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
Luister hier het nummer De Dwaasheid Van Mijn Jeugd van het album Formidabel. Het album is eenvoudig gesigneerd te bestellen in de webshop op www.wolterkroes.nl http://www.wolterkroes.nl/winkel/ Via Bol.com http://bit.ly/2enbyLF iTunes http://bit.ly/Formidabel_itunes Google http://bit.ly/Formidabel_google Spotify http://bit.ly/Formidabel_spotify Deezer http://bit.ly/Formidabel_deezer HitsNL http://bit.ly/2dYzFCS Je kan mij ook volgen op: / wolter.kroes1 / wolterkroes1 / wolter_kroes Songtekst: De dwaasheid van mijn jeugd Ik was nog jong toen het begon Mijn leventje was onbezorgd Ik zag alleen de zon Ik lummelde wat rond Had lak aan geld De wereld was een schouwtoneel en ik de held Ik plande duizend dingen, had alles in de hand Maar al mijn luchtkastelen bouwde ik op los zand Het leven kreeg van dag tot dag geen enkele zin En dat het snel vervloog zie ik nu pas in Ik had geen doel, geen strategie Er was zoveel muziek in mij en poëzie Ik liet niemand zich bemoeien met mijn bestaan Ik had nog zoveel drank tegoed, nog honderd jaar te gaan Ik liep mezelf voorbij, ik had geen rust Te vlugge meiden ook, veel te snel gekust Ik dacht heus wel eens na en zocht het gesprek Maar als ik er op terug kijk was het allemaal geklets Ik was zo jong en ondoordacht De dagen leken zoet de nachten zacht De dwaasheid van mijn jeugd hield me op de been Het duurde lang voor ik de leegheid zag om me heen De liefde was een spel dat ik pas doorzag Toen de warmte doofde in jouw mooie lach En mijn vrienden, ach ik vroeg van hen soms veel te veel Nu sta ik als een oude clown op een leeg toneel Ik had mij enigszins op wat begrip verheugd Hoewel ik als verloren zoon nooit heb gedeugd Ik voel dat ik naar ontkenning neig Maar toch de rekening krijg Van de dwaasheid van mijn jeugd