Za dużo do stracenia – Nowość 2026 | BBS Italo скачать в хорошем качестве

Za dużo do stracenia – Nowość 2026 | BBS Italo

🎶 Za dużo do stracenia – BBS Italo | Polskie Italo Disco 2026 „Za dużo do stracenia” to nostalgiczna ballada Italo Disco o bliskości, nocnej magii i uczuciu, które budzi się w rytmie muzyki. To opowieść o wspólnej nocy, świetle neonów, ciepłym brzmieniu syntezatorów i melodii, która prowadzi dwa serca aż do pierwszych promieni słońca. Utwór przenosi słuchacza do świata prostszych dni — bez pośpiechu, bez planów, gdy liczył się tylko taniec, spojrzenie i muzyka płynąca z głośników. Romantyczny klimat lat 80., miękkie syntezatory i emocjonalny wokal tworzą historię, którą chce się przeżyć jeszcze raz — od zmierzchu do świtu. 📻 BBS Italo to kanał dla tych, którzy kochają nostalgię, nocne brzmienia i melodie bez dat. 🎧 Jeśli poczułeś ten klimat: ➡️ Zostaw 👍 i pomóż dotrzeć tej melodii do innych ➡️ Subskrybuj BBS Italo, by nie przegapić kolejnych premier ➡️ Napisz w komentarzu, z kim zatańczyłbyś do świtu przy tej piosence 🔊 Najlepiej słuchać na słuchawkach lub dobrym sprzęcie — detale robią różnicę. 📝 Informacje o utworze Kanał / Projekt: BBS Italo Tytuł: Za dużo do stracenia Tekst: BBS Italo Koncepcja & Prompt: BBS Italo Music generator: Suno AI Selekcja & mastering: BBS Italo 🎥 Footage: materiały royalty-free (zgodnie z licencją) Spotkaliśmy się wtedy, gdy czas nie sprzyjał nam, Gdy każdy z nas już drogę swoją znał. W oczach pojawił się nieproszony żar, Choć serce szeptało: to zły znak. Każde z nas miało swój poukładany świat, Marzenia schowane głęboko w snach. Za długo patrzyliśmy, za blisko stał cień, A cisza mówiła więcej niż sens. Nie pytaj mnie, co czuję dziś, Bo sam dobrze wiesz, jak boli myśl. To miłość, której nie wolno mieć, Zostaje sen i krótki cień. Nie pytaj mnie, nie mów nic więcej, W spojrzeniu ukryjmy wszystko, co w sercu drży. Rozmowy przy herbacie, zwykły gest, A tyle znaczeń kryło się w nich też. Każde wracało tam, gdzie jego dom, Z ciężarem słów, których nie wolno było wziąć w dłoń. Ktoś by zapłakał, ktoś by stracił grunt, Za dużo było spraw, za cienki most. Więc uczucie zamknęliśmy w snach, By nie zburzyć tego, co już trwa. Nie pytaj mnie, co czuję dziś, Bo sam dobrze wiesz, jak boli myśl. To miłość, której nie wolno mieć, Zostaje sen i krótki cień. Nie pytaj mnie, nie mów nic więcej, Niech noc zatrzyma to, co w nas drży. Gdyby czas zawrócić chciał, Może los inaczej by nas znał. Lecz dziś zostało tylko to, Co kryje noc i cichy wzrok. Nie pytaj mnie, co czuję dziś, Bo w ciszy łatwiej przeżyć to. To miłość, która żyje w snach, Od zmierzchu aż po świt.