Niemiecki dowódca drwił z polskiego niszczyciela — wtedy ORP „Piorun” związał „Bismarcka” ogniem скачать в хорошем качестве

Niemiecki dowódca drwił z polskiego niszczyciela — wtedy ORP „Piorun” związał „Bismarcka” ogniem

Noc z 26 na 27 maja 1941 r., północny Atlantyk. Sztormowe warunki. Bismarck po wieczornym ataku Swordfishów z Ark Royal ma zablokowane stery i usiłuje korygować kurs śrubami, chcąc dotrzeć do Francji. Zanim (ewentualnie) znalazłby się pod parasolem Luftwaffe, drogę zagradza 4. Flotylla Niszczycieli. Wśród nich — ORP „Piorun” kmdr por. Eugeniusza Pławskiego. Zamiast odejść, Polacy skracają dystans do ok. 12–13 tys. jardów, meldują wektor i otwierają ogień: brawurowy, „niemożliwy” pojedynek Dawida z Goliatem pod kolumnami wody po salwach 380 mm. Piorun zygzakuje i trzyma maksymalną prędkość, wiążąc przeciwnika; później śledzenie przejmuje cała Flotylla Viana — ich nocne torpedy nie trafiają, ale cel strategiczny zostaje osiągnięty: Bismarck nie znika w sztormie. O świcie 27 maja „Rodney” i „King George V” dopadają unieruchomiony cel; po ~100 minutach duma Kriegsmarine tonie. Korekty i doprecyzowania (po komentarzach widzów): – Swordfishe z Ark Royal unieruchomiły ster Bismarcka 26 V wieczorem; po tym Niemcy mogli już tylko korygować kurs śrubami. – Piorun po szarży nie utrzymywał ciągłego kontaktu — robiła to łącznie 4. Flotylla; brak potwierdzonych trafień torpedami w nocy. – Catalina: pilot F/O Dennis Briggs (RAF) z kopilotem/obserwatorem Ens. „Tuck” Smithem (USN). – Wycofanie Pioruna ok. 05:00 27 V z powodu paliwa. – Ogień: Rodney 08:47, KGV 08:48; zatonięcie około 10:40.