مربوطیت | نشست هفتم از فصل اول | رضا عابدینی | به میزبانی امیر نصری скачать в хорошем качестве

مربوطیت | نشست هفتم از فصل اول | رضا عابدینی | به میزبانی امیر نصری

رضا عابدینی در آخرین نشست از فصل اول مربوطیت؛ از تجربیات زیسته‌اش، نحوه‌ی مواجهه‌اش با وضعیت معاصر و منظری که با وضعیت روبه‌رو شده و ارتباط تاریخ زیسته و تاریخ هنر سخن می‌گوید. در این نشست امیر نصری به نقل دیدگاه خود در رابطه با مربوطیت آثار رضا عابدینی با شرایط معاصر می‌پردازد. می توان جهان را مانند شبکه‌ای از چیزهای مختلفی دید که با یکدیگر ارتباط دارند. با این نگاه، می‌توان به این فکر کرد که چیزها چطور به هم مربوط می‌شوند؟ نوع خاصی از این مربوط بودن، ارتباط اثر هنری با شرایطی‌ست که اثر در آن میانه متولد می‌شود، شرایطی که حاصل انبوهی از بردار‌ها و مسائلی رسوب کرده از گذشته ‌و امروز‌ است. ما در رویداد «مربوطیت»، از هفت هنرمند معتبر معاصر ایرانی خواسته‌ایم تا در خلال یک سخنرانی، و با معرفی برخی از پروژه‌ها و آثارشان، پروژه فکری و مسیری را که طی کرده‌اند، با ما در میان بگذارند. ایده‌ی اصلی رویداد، بر مبنای این سوال‌ها شکل گرفته: هرکدام از این هنرمندان چطـور به وضعیت معاصـر و شـرایط دربرگیرنده‌ای که در آن زندگـی می‌کنند، مربوط می‌شوند؟ چگونه نگاه هر کدام از ایشان به وضعیت ایران گره می‌خورد، به کجای این فراورده‌ها و یا واقعه‌های تاریخی که به امروز ما ارث رسیده نگاه کرده و یا به چه قسمت‌هایی از وضعیت حال نور‌ تابانده‌‌ و آنها را مرئی و روایتمند ساخته‌اند؟ برای پاسخ به این سؤال‌ها، به سخنرانی هر کدام از هنرمندان گوش می‌دهیم و با ایده‌های هر یک از آن‌ها آشنا می‌شویم. پس از پایان یافتن سخنرانی‌های ماهانه، متن‌ ارائه‌ها تحلیل می‌شوند تا ببینیم می‌توانیم سرنخ‌هایی را بیابیم که این هنرمندان را به هم مرتبط می‌کند. به عبارت دیگر، آیا در درون‌مایه‌ها، شیوه‌ی نگاه و شیوه‌ی اتصالشان به وضعیت معاصــر، می‌توان شباهت‌ها و اشتراکاتی پیدا کرد؟ و آیا تحلیل و طبقه‌بندی این اشتراکات و تفاوت‌ها امکانی برای درک بهتری از هنر و وضعیتمان بصورت توأمان فراهم می‌کند؟ حاصل این سلسله رویداد بصورت کتابی منتشر خواهد شد که حاوی متن ارائه شده در سخنرانی، گفتگوهای پس از آن، تصاویر آثار این عزیزان و تحلیل‌های نهایی به روی کل مجموعه خواهد بود. از آنجا که هیچ‌کدام از هنرمندان حاضر در رویداد، معمار نیستند. نحوه‌ی مواجهه‌ی آنها با وضعیت معاصر و منظری که با وضعیت روبه‌رو می‌شوند، می‌تواند برای جامعه معماری – که همواره و همیشه با تاریخ و وضعیت حال درگیر است – پاسخ‌های پیشنهاد‌دهنده‌ای، داشته باشد.