Görmeyen Göz, Kaybedince Açılır… Ama Kalbin Daha Önce Açılmalı… | Tasavvuf Rehberi скачать в хорошем качестве

Görmeyen Göz, Kaybedince Açılır… Ama Kalbin Daha Önce Açılmalı… | Tasavvuf Rehberi

Görmeyen Göz, Kaybedince Açılır… Ama Kalbin Daha Önce Açılmalı… | Tasavvuf Rehberi Görmeyen göz, çoğu zaman kaybedince açılır… Ama kalp, daha önce açılmalı… Çünkü bazı hakikatler “geç kalınca” değil, “vakit varken” anlaşılır… Bu videoda Tasavvuf Rehberi üslubuyla şunu konuşuyoruz: İnsan neden elindekinin değerini alışkanlık perdesi yüzünden göremez… Ülfet nasıl kalbi körleştirir… Neden yokluk bir öğretmene dönüşür… Ve en önemlisi: Kayıp gelmeden önce kalbin kapısını nasıl aralayabilirsin… Bu sohbet bir öğüt listesi değil… Bir iç muhasebe çağrısı… Bazen bir insanı kaybetmek değil, o insanın kıymetini kaybetmeden önce anlamak kurtarır… Bazen de bir nimet elden gidince değil, elindeyken “emanet” olduğunu fark edince kalp rahatlar… Eğer şu an bir ayrılığın eşiğindeysen… Ya da “neden geç anlıyorum” diye kendine kızıyorsan… Burada duyacakların, zihnindeki gürültüyü değil, kalbindeki işareti büyütecek… Videonun sonunda kendine küçük ama çok ağır bir soru bırakacağız: “Ben gerçekten gördüm mü… Yoksa sadece alıştım mı…” Eğer bu cümle sende bir şey kıpırdattıysa, yorumlara şu niyeti yaz: “Kalbimi vaktinde açıyorum…” Bu video kalbine dokunabilecek bir yolcunun da ihtiyacı olabilir… Paylaşman, bir gönle ışık olur… Tasavvuf Rehberi’nde yeni sohbetlerde buluşmak için abone olmayı unutma…