Co spotkało rodzinę Adolfa Hitlera po II wojnie światowej? скачать в хорошем качестве

Co spotkało rodzinę Adolfa Hitlera po II wojnie światowej?

Adolf nie miał własnej rodziny w dosłownym znaczeniu - nie posiadał dzieci. Sam twierdził, że „poślubił Niemcy”, a jego dziećmi są żołnierze Wehrmachtu. Całkowicie skupił się na władzy, uznając, że rodzina byłaby jedynie rozproszeniem. Nawet jego związek z Evą Braun był ściśle tajony. Jeśli chodzi o rodzinę, jego ojciec zmarł w 1903 roku. Adolf nie przeżywał tej straty głęboko – ich relacja była napięta i konfliktowa. Ojciec był surowy, autorytarny i często stosował przemoc fizyczną. Zupełnie inaczej wyglądała jego więź z matką, Klarą, która zmarła w 1907 roku na raka piersi. Adolf był z nią bardzo związany – była opiekuńcza i chroniła go przed ojcem. Miał 18 lat, gdy opiekował się nią podczas choroby, prowadząc dom. Leczył ją żydowski lekarz Eduard Bloch, który pomagał całkowicie bezpłatnie. Po śmierci Klary, Bloch wspominał, że Hitler był zdruzgotany: płakał, był w rozpaczy i określał jej odejście jako „największy cios w swoim życiu”. Lekarz napisał: „Nigdy nie widziałem nikogo tak pogrążonego w bólu”. Po Anschlussie Austrii Hitler odwiedził rodzinne strony – grób rodziców i dom rodzinny – oraz zapytał urzędników w Linzu: „Czy mój dawny lekarz, doktor Bloch, jeszcze żyje?”. A co w przypadku reszty rodziny? Paula Hitler, najmłodsze dziecko Aloisa Hitlera oraz jego trzeciej żony Klary Pölzl, była jedyną przyrodnią siostrą Adolfa, która dożyła dorosłości: spośród dzieci Aloisa i Klary kilka zmarło w niemowlęctwie lub we wczesnym dzieciństwie, a jedynie Adolf i Paula osiągnęli wiek dojrzały. Jej dzieciństwo niczym się nie różniło od dzieciństwa Adolfa - również była karcona przez swojego ojca. W biografiach bardziej znanego brata pojawia się jako postać drugoplanowa: w rodzinnych wspomnieniach jawi się jako cicha, zależna osoba, która pozostała przy rodzinnym domu, podczas gdy losy Adolfa wyprowadziły go z Austrii. Współczesne i późniejsze relacje wskazują na skomplikowaną więź między rodzeństwem—wahającą się od zwykłych sporów po momenty szczerego przywiązania. W latach dwudziestych i na początku lat trzydziestych Paula próbowała prowadzić samodzielne życie zawodowe. Pracowała między innymi w austriackim państwowym zakładzie ubezpieczeń, lecz w 1930 roku została zwolniona po ujawnieniu jej pokrewieństwa z Adolfem Hitlerem, który w tym czasie stawał się już postacią publiczną w Niemczech. Od tego momentu w coraz większym stopniu była finansowo uzależniona od brata. Na jego polecenie posługiwała się nazwiskiem „Wolff”, aby ukryć swoje pochodzenie, i otrzymywała regularne wsparcie pieniężne. W okresie II wojny światowej pracowała jako sekretarka w wojskowym szpitalu polowym. Nie należała do NSDAP i nie brała udziału w działalności politycznej ani propagandowej reżimu. W ostatnich tygodniach wojny, wiosną 1945 roku, Paula znalazła się w Berchtesgaden, w rejonie alpejskich rezydencji Hitlera. Została tam przewieziona w ramach działań mających na celu zabezpieczenie najbliższych członków rodziny przywódcy III Rzeszy. Wraz z przyrodnią siostrą Angelą otrzymała od Adolfa znaczną sumę pieniędzy. Po kapitulacji Niemiec została zatrzymana przez wojska amerykańskie i kilkakrotnie przesłuchana w latach 1945–1946. Podczas przesłuchań koncentrowała się na wspomnieniach rodzinnych i dzieciństwie brata, twierdząc, że nie miała wiedzy o jego decyzjach politycznych ani o zbrodniach popełnianych przez reżim. Po zakończeniu dochodzenia została zwolniona i wróciła do cywilnego życia, najpierw w Wiedniu, a następnie w Bawarii. Po wojnie Paula żyła skromnie, utrzymując się z oszczędności, niewielkich świadczeń oraz pomocy osób związanych niegdyś z otoczeniem jej brata. Podobnie jak inni członkowie rodziny Hitlera, podejmowała próby prawne zmierzające do uzyskania części spadku po Adolfie lub uznania dokumentów testamentowych. Sprawy te ciągnęły się przez lata i kończyły sprzecznymi orzeczeniami sądów, a faktyczna wartość ewentualnych roszczeń była ograniczona przez decyzje państwa niemieckiego dotyczące konfiskaty majątku i praw autorskich związanych z Hitlerem. W 1952 roku Paula ponownie osiedliła się w rejonie Berchtesgaden, oficjalnie używając nazwiska Paula Wolff. Zmarła 1 czerwca 1960 roku w Schönau koło Berchtesgaden w wieku 64 lat. Cześć! W dzisiejszym odcinku opowiemy o: Co spotkało rodzinę Adolfa Hitlera po II wojnie światowej? Daj znać w komentarzu, co najbardziej Cię zaciekawiło! Subskrybuj kanał „Faktologia”, aby nie ominęła Cię żadna kolejna fascynująca historia. Jeśli materiał Ci się spodobał, zostaw komentarz i łapkę w górę 👍 — to drobiazg, a dla nas ogromna pomoc!