Światło z ziemi - utwór o bł. Karolinie скачать в хорошем качестве

Światło z ziemi - utwór o bł. Karolinie

słowa: ks. Wojciech Dudzik Muzyka i śpiew wygenerowane przez sztuczną inteligencję. 1. Z ziemi pachnącej chlebem i rosą Wyszłaś jak świt — bez zbroi i słów. Śmiech niosłaś w dłoniach, taniec wśród sosen, A w sercu ogień cichych ślubów. Nie znałaś tronów ani purpury, Tylko pacierza prosty rytm — A jednak rosłaś ponad chmury, Bo Bóg w Twoim sercu miał swój dom. Refren Karolino, światło z ziemi, Biała lilio pośród dróg — Twoje ciało mogło zginąć, Lecz nie dotknęła duszy noc. Wolałaś umrzeć, niż się zgubić, Niż oddać miłość w obcy cień — Twoja cisza krzyczy w niebie, Twoje „nie” rozbrzmiewa wciąż jak dzwonów dźwięk. 2. Gdy przyszła noc z obcym oddechem, A strach jak cień położył się w las, Ty biegłaś — nie od życia, Lecz ku Temu, który znał Twój czas. Gałęzie raniły ciało kruche, Ziemia szeptała ostatni ślad — A Twoja wierność była głośniejsza Niż krzyk przemocy, niż śmierci znak. Refren 3. Nie byłaś z kamienia ani z legend, Byłaś z modlitwy i prostych dni. Dlatego dziś, gdy serca drżą, Tak blisko stajesz obok nas. Uczysz, że czystość jest odwagą, Że wolność rodzi się z ran, Że nawet w chwili, gdy wszystko ginie, Miłość może powiedzieć: „trwam”. Zakończenie Karolino — imię jak psalm, Jak szept wypowiedziany w mrok. Twoja krew stała się światłem, A śmierć — bramą w Boży świt. Prowadź nas ścieżką sumienia, Gdy lęk będzie wołał: „uciekaj”. Naucz nas wybierać BogaAż po ostatni, wierny krok