Carnaval in Brunswijck Lampegat Een avond met een gouden randje скачать в хорошем качестве

Carnaval in Brunswijck Lampegat Een avond met een gouden randje

Een avond met een gouden randje Soms kan één lief berichtje je hele dag veranderen. Zo kreeg ik een DM van een van de dames van Met Staps – die fantastische carnavalsvriendengroep waar ik inmiddels een warme band mee heb opgebouwd. “Leon, weet jij dat er op vrijdag 30 januari een carnavalsfeest is bij Vitalis Brunswijck?” Nee dus. Maar als Lampegatse Reporter én carnavalsliefhebber kon ik dat natuurlijk niet laten schieten. Dus ging mijn kiel aan en reed ik gisteravond richting Woensel. Wat ik daar aantrof, was boven alle verwachtingen. Een zaal vol kleurrijke aankleding, vrolijke verklede gasten, gezellige muziek en een sfeer die je meteen optilde. Het was zó bijzonder om zoveel verschillend carnavalsvolk bij elkaar te zien. De stadsprins met zijn volledige gevolg, het boerenvolk met het aanstaande bruidspaar, de Bolhoedjesprins met zijn gevolg, , de voltallige Raad van 11 van de Bolhoedjes , de Kwelpiepers, de Eendracht en nog veel meer, te veel om op te noemen. Een bonte stoet aan mensen die samen één ding deelden: pure gezelligheid. En dan die bewoners… Wat was het genieten om die senioren te zien stralen. Zo vitaal, zo aanwezig. Zou het komen door de naam Vitalis? Wie zal het zeggen. Feit was in ieder geval dat ze volop meededen. Na de eerste opmerking aan mij adres – “Woon jij hier ook?” – was het ijs meteen gebroken. Niet veel later stond ik alweer gezellig te praten met Marta, hier naast mij op de foto. Wat een warm, vrolijk mens. Toen begreep ik helemaal waarom Mirjam van Met Staps me zo graag erbij wilde hebben. Wat een lieverds allemaal. Een hoogtepunt was de dansgarde van kinderen van een jaar of vijf tot zeven. Met hun kleine pasjes en stralende koppies brachten ze zóveel vreugde teweeg bij de ouderen. En onze stadsprins Frivolicus zijn naam volledig waardig danste vrolijk mee met de oudjes op de muziek van Johan Strauss. Dat beeld neem ik nog lang met me mee. Misschien raakte dit feest me extra omdat ik een dag eerder afscheid had moeten nemen van mijn carnavalsvriend Pieter Creemers. Met hem heb ik zoveel mooie momenten gedeeld. Lieve Pieter, ook al ben je maar 61 geworden, je danst voor altijd mee in mijn hart. En ergens had ik het gevoel dat hij dit feestje prachtig gevonden zou hebben. Ik heb de afgelopen tijd veel mooie feesten mogen meemaken, maar dit… dit had een gouden randje. En toen een oudere dame van 83 zei: “Ge kunt wel bij mij komen wonen,” tja… wat zeg je dan als 70-jarige? Ik heb haar maar een dikke kus gegeven. Lieve Brunswijck, jullie hebben mijn hart verwarmd. Salaai !