У нас вы можете посмотреть бесплатно Wydarzenie "Świętujemy Niepodległą" 7 listopada 2025 или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
Jak pisał Zygmunt Kamiński, który w latach 1910-1914 bywał w Kozłówce, „wieczory w pałacu poświęcone były muzyce” – i rzeczywiście, 7 listopada 2025 roku w zabytkowych wnętrzach Salonu Czerwonego znów rozbrzmiały dźwięki fortepianu, ale także opowieści, które niczym żywe echo historii przeniosły zgromadzonych w czas walki o niepodległość. W kozłowieckim pałacu rozgościła się pamięć – dostojna, pełna splendoru, lecz zarazem głęboko ludzka – przywołana słowem, dyskusją, refleksją i wspólnym przeżywaniem tradycji. Uroczysty wieczór rozpoczął Dyrektor Muzeum Zamoyskich w Kozłówce, pan Andrzej Pruszkowski, witając gości w duchu dawnej gościnności rodu Zamoyskich. Następnie głos zabrał prof. dr hab. Mieczysław Ryba, Przewodniczący Sejmiku Województwa Lubelskiego, otwierając spotkanie pełne odniesień do dziejów, które – choć minione – wciąż pulsują w świadomości narodu. Wystąpienie w imieniu Zastępcy Prezesa IPN, dr. hab. Karola Polejowskiego, wygłosił Dyrektor Instytutu Pamięci Narodowej, Oddziału w Lublinie, dr Robert Derewenda, podkreślając, że historia to nie tylko przedmiot badań, lecz dziedzictwo zobowiązujące do odpowiedzialnego pielęgnowania pamięci. Kulminacją części merytorycznej była dyskusja panelowa, w której spotkały się trzy perspektywy – badawcza, muzealna i popularyzatorska. Dr Jacek Feduszko, pani Katarzyna Kot oraz dr Konrad Majchrzak przywrócili słuchaczom postaci Aleksandra Leszka i Maurycego Zamoyskich – ludzi czynu, dyplomatów, patriotów, których wkład w sprawę polską często pozostaje niedostatecznie wybrzmiany w powszechnej świadomości. Ich losy, splecione z losami narodu, ukazały, jak wielka była siła odpowiedzialności, którą ród Zamoyskich niósł przez pokolenia. W panelowej rozmowie ukazano dwa równoległe, lecz jednakowo znaczące szlaki walki o wolność: Maurycy Zamoyski kroczył drogą polityki i dyplomacji, podczas gdy Aleksander Leszek mierzył się z losem na drodze wysiłku zbrojnego. Obaj – choć tak różni w metodach działania – spotykali się w jednym celu: by przywrócić Polsce należne jej miejsce na mapie świata. Symboliczne dopełnienie tego wieczoru stanowiło wręczenie Lubelskiego Lauru Dziedzictwa Kulturowego – wyróżnienia, które z rąk dra hab. Marcina Szewczaka, prof. KUL, Członka Zarządu Województwa Lubelskiego, odebrało Towarzystwo Przyjaciół Muzeum Zamoyskich w Kozłówce reprezentowane przez pana Grzegorza Poznańskiego, Prezesa Towarzystwa oraz Członków Zarządu. Gest ten stał się wyrazem uznania dla troski o pamięć, która nie tylko zapisuje przeszłość, lecz także buduje przyszłość. Jak przystało na miejsce, gdzie historia splata się ze sztuką, wydarzenie zwieńczył koncert fortepianowy niezwykle utalentowanego, zaledwie 15-letniego Piotra Borkowskiego – muzyka, która powróciła do tych wnętrz jak dawny domownik. Towarzysząca uroczystości wystawa „Ignacy Jan Paderewski”, przygotowana przez Instytut Pamięci Narodowej, oraz ekspozycja artefaktów historycznych w Bibliotece Pałacowej stanowiły dyskretne, lecz wymowne tło całego spotkania – przypomnienie, że niepodległość ma wiele głosów: politycznych, społecznych, ale i artystycznych. Wieczór w Kozłówce nie był tylko wspomnieniem – był doświadczeniem żywej historii. Historią, która nie przemija, lecz wybrzmiewa, gdy tylko zechcemy jej wysłuchać.