Zastąpili rozum i wiedzę, infantylizmem i emocjami. Dlaczego nie pojmują podstawowych definicji? скачать в хорошем качестве

Zastąpili rozum i wiedzę, infantylizmem i emocjami. Dlaczego nie pojmują podstawowych definicji?

Jan XXIII na otwarcie SW2- „Dzisiaj Oblubienica Chrystusa woli posługiwać się lekiem miłosierdzia, zamiast sięgać po oręż surowości; uważa, że wyjdzie naprzeciw potrzebom dzisiejszym raczej przez ukazywanie wartości swojej nauki, aniżeli przez wydawanie potępień”.Jan XXIII zaznaczył, że sobór nie został zwołany w celu zwalczania konkretnej herezji, że celem soboru nie jest tworzenie nowych dogmatów, ale odnowa Kościoła. Papież, jego władza i nieomylność - „Papież nie jest monarchą absolutnym, którego wola jest prawem, lecz jest sługą Tradycji i najwyższym stróżem depozytu wiary”. Podległość Słowu Bożemu-Papież nie może zmienić nauczania, które zostało uroczyście ogłoszone przez jego poprzedników lub sobory. Jako Namiestnik Chrystusa, papież ma za zadanie przekazywać to, co otrzymał (tradere), a nie tworzyć nową naukę. Władza „związywania i rozwiązywania” nie oznacza samowoli. Każda decyzja papieska musi służyć budowaniu Kościoła (aedificatio), a nie jego niszczeniu. Benedykt XVI pisał: Papież jako sługa, a nie pan Tradycji (Sobór Watykański I) Choć Sobór ten ogłosił dogmat o nieomylności, jednocześnie bardzo ściśle ograniczył władzę papieża do strzeżenia tego, co już zostało objawione: „Duch Święty został bowiem obiecany następcom św. Piotra nie po to, aby przy Jego oświeceniu ogłaszali nową naukę, ale by z Jego pomocą święcie strzegli i wiernie wyjaśniali otrzymaną przez Apostołów Tradycję, czyli depozyt wiary” (Pastor aeternus, rozdz. 4). Sobór Watykański II -"Magisterium to nie jest ponad słowem Bożym, lecz mu służy, nauczając tylko tego, co zostało przekazane” (Dei Verbum, 10). Zasada św. Wincentego z Lerynu (Kanon Prawdy) „Cóż tedy uczyni chrześcijanin katolicki, jeśli jakaś cząstka Kościoła oderwie się od wspólności powszechnej wiary? Powinien trzymać się starożytności, która już w żaden sposób nie da się uwieść żadnej nowości” (Commonitorium). Papież Honoriusz I: Został pośmiertnie potępiony przez III Sobór Konstantynopolitański (680 r.) za wspieranie herezji monoteletyzmu. Sobór orzekł, że „pozwolił on, by niepokalana wiara została splamiona”. Papież Jan XXII: W XIV wieku głosił prywatnie błędną naukę o wizji uszczęśliwiającej. „Zbójecki synod” w Efezie (449 r.): ogłosił herezję (monofizytyzm). Kościół go odrzucił. Święta Tradycja jest „normą niemająca normy” (norma non normata). Jeśli papież lub sobór nauczaliby czegoś sprzecznego z tym, co Kościół zawsze i wszędzie wierzył wierny ma obowiązek trzymać się Tradycji, gdyż „pierwszym posłuszeństwem katolika jest posłuszeństwo wierze”. Św. Hilary z Poitiers. Papież jako osoba prywatna może pobłądzić lub ulec naciskom w sprawach wiary. Błąd ten nie narusza dogmatu o nieomylności. Święta Tradycja trwała w Kościele nawet wtedy, gdy sam papież chwilowo zawiódł. Papież Honoriusz I: Został pośmiertnie potępiony przez III Sobór Konstantynopolitański (680 r.) św. J.Newman uważał, że papież nie jest dyktatorem, a jego władza jest ograniczona przez prawo Boże i sumienie, które jest „pierwotnym namiestnikiem Chrystusa” i jeśli papież wydałby nakaz bezpośrednio sprzeczny z sumieniem (dobrze uformowanym), należy słuchać sumienia. „Papież nie ma żadnego natchnienia ani objawienia w tym sensie, w jakim mieli je Apostołowie. Jest on poddany Tradycji i Pismu Świętemu”. Nieomylność dotyczy tylko ściśle określonych warunków (ex cathedra), a w codziennym sprawowaniu władzy papież może błądzić i nie posiada „władzy absolutnej” nad doktryną. „Tak jak wolno opierać się papieżowi, który napada na ciało, tak samo wolno opierać się temu, który napada na dusze [...] a zwłaszcza takiemu, który usiłowałby zniszczyć Kościół. Wolno mu się oprzeć, nie wykonując jego nakazów i przeszkadzając w wypełnianiu jego woli”. „Gdyby papież niszczył Kościół, wolno byłoby mu się sprzeciwić i nie wykonywać jego poleceń. Nie oznacza to jednak, że podwładni mają prawo go sądzić lub karać, co należy do jurysdykcji wyższej”. „Papież, który jest jawnym heretykiem, automatycznie (per se) przestaje być papieżem i głową, tak jak automatycznie przestaje być chrześcijaninem i członkiem ciała Kościoła”. św. Robert Bellarmin. Św.Tomasz z Akwinu- „Wiara Kościoła opiera się na Objawieniu przekazanym Apostołom i Prorokom, a nie na objawieniu przekazanym, jeśli by takie było, innym nauczycielom” (Suma Teologiczna, I, q. 1, a. 8). „Tam, gdzie zachodziłoby niebezpieczeństwo dla wiary, podwładni byliby zobowiązani ganić swych przełożonych nawet publicznie." „Wszelka władza w Kościele jest skierowana ku zbudowaniu wiary, żaden papież nie może wydać dyspensy od tego, co dotyczy artykułów wiary”. „Moc kluczy nie rozciąga się na to, by ustanawiać nowe artykuły wiary lub znosić te, które już zostały ustanowione; władza ta bowiem służy do pożytku budowania, a nie burzenia”. „Prawda wiary jest zawarta w Piśmie Świętym... ale by nikt nie błądził, Kościół ją wyjaśnia".