Τα παιδιά του Τυπάλδου//Δι'ευχών—Με το λύχνο του άστρου. скачать в хорошем качестве

Τα παιδιά του Τυπάλδου//Δι'ευχών—Με το λύχνο του άστρου.

ΕΡΤ 2 : Εκπομπή Ρίκας Βαγιάνη με την Παιδική Χορωδία του Δημήτρη Τυπάλδου (τα 'παιδιά του Τυπάλδου'). ---------------------------------------- Δι' ευχών Νίκος Αντύπας - Λίνα Νικολακοπούλου ------------------------------ Με το λύχνο του άστρου Μίκης Θεοδωράκης - Οδυσσέας Ελύτης. ------------------------------- Πιάνο Ευαγγελία Μαυρίδου ----- Διεύθυνση - Διδασκαλία Δημήτρης Τυπάλδου ------------------------- ΓΙΑ 'ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ' ΤΟΥ ΤΥΠΑΛΔΟΥ Το σκοτάδι ήρθε απότομα. Κανείς δεν το περίμενε. Είχαμε σκαρφαλώσει με θυσίες και κόπο στο ξάγναντο ώσπου βγήκε ο ήλιος και μεις τον πιάσαμε και τον κρεμάσαμε στο ταβάνι της μικρής μας πατρίδας. Ήσαν χιλιάδες χέρια από τα οποία σήμερα ελάχιστα υπάρχουν. Ένας ήχος γνώριμος μας σκέπασε τότε Και μεις ανέμελα πιστέψαμε πως βρήκαμε τον Παράδεισο. Ήταν η εποχή του ""ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ"" που σαν καθρέφτης αντανακλούσε την ιδανική μορφή του ιδανικού Νεοέλληνα - όπως την έπλασε η πνευματική και ηθική εποποιία της φυλής. Όμως οι χαλεποί καιροί που ακολούθησαν μεταβάλλανε τη μορφή αυτή του Νεοέλληνα σε καρικατούρα για να μας μείνουν σήμερα μόνο οι στίχοι και οι ήχοι εκείνης της εποχής. Οι πομπή - το μέγα πλήθος χωρίς πάθος - δεν ακολούθησε τον δρόμο του Ποιητή. Δεν τράβηξε μπροστά. Γλιστρώντας πάνω σε λάσπες από μαρμελάδα που κατηφόριζαν οι Νεοέλληνες χαίρονταν το ανέμελο το άκοπο το ανέξοδο και προπαντός το ανεύθυνο ""ταξίδι"" της τσουλίθρας προς το Τίποτα.Έτσι ήλθε το σκοτάδι. .""Τα παιδιά"" του Τυπάλδου επιμένουν να σπιθιζουν πάνω στις στάχτες. Μια τόση δα φλόγα θ'αντέξει άραγες στην παγωνιά των καιρών ; Εγώ πάντως τους ευγνωμονώ. Θέλω να πιστεύω , πως δεν είναι μόνοι. Θέλω να πιστεύω , πως τέτοιες μικρές φλόγες υπάρχουν παντού , χωρίς να φαίνονται. Όμως ο Τυπάλδος φαίνεται. Και προπαντός ""ακούγεται"". Τα 'παιδιά' του , αν είναι τόσο σπουδαία και ικανά , είναι κυρίως γιατί ο δάσκαλός τους τους μεταλαμπάδιασε το πάθος για τη Μουσική και την Ελλάδα. Και την άνοιξη , που ζήσαμε όλοι μας - στιγμιαία - προσπαθώντας να την αποτυπώσουμε σε έργα πνευματικά με την ελπίδα πως κάποια μέρα ''τα παιδιά του Τυπάλδου'' θα γίνουν όλα τα παιδιά της Ελλάδας. Ξανά. Αθήνα 3/11/1991 ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ