У нас вы можете посмотреть бесплатно THIRULGANNADADA BELNUDI -ಮುದ್ದಣ್ಣ- ಮನೋರಮೆ или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
ಅದೊಂದು ಮಳೆಗಾಲದ ಸಂಜೆ. ಅರಮನೆಯ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ, ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದ, ಮುದ್ದಣನನ್ನು , ಅವನ ಪತ್ನಿ, ಮನೋರಮೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉಪಚರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ರುಚಿಯಾದ ಹಣ್ಣುಹಾಲು ನೀಡಿ, ತಾಂಬೂಲವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು,ಅವನ ಆಯಾಸವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುತ್ತಾಳೆ . ಬಿಡುವಿಲ್ಲದೆ, ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವ ಮಳೆಯಿಂದ, ಬೇಸರಗೊಂಡ , ಮನೋರಮೆ, ತನ್ನ ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕತೆಯನ್ನು ಹೇಳುವಂತೆ, ಮುದ್ದಣನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಮುದ್ದಣನು, ಭೋಜ ಪ್ರಬಂಧ, ವಿಕ್ರಮ ವಿಜಯ, ಮಹಾವೀರ ಚರಿತೆ ಇಂತಹ ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಮನೋರಮೆ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ತನಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದೂ, ಬದುಕಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವ, ನವರಸಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕತೆ ಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ . ಕೊನೆಗೆ 'ಶೇಷ ರಾಮಾಯಣ'ದ ರಾಮಾಶ್ವಮೇಧ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಕೇಳಲು ಒಪ್ಪುತ್ತಾಳೆ. ಕತೆಯನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಿ? ಪದ್ಯದಲ್ಲಿಯೋ ಅಥವಾ ಗದ್ಯದಲ್ಲಿಯೋ ಎಂದು ಮುದ್ದಣ ಕೇಳಿದಾಗ, ಮನೋರಮೆ "ಪದ್ಯಂ ವಧ್ಯಂ, ಗದ್ಯಂ ಹೃದ್ಯಂ"(ಪದ್ಯವು ಕಷ್ಟಕರವಾದುದು, ಗದ್ಯವು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾದುದು) ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಗದ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಕತೆ ಹೇಳಲು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮುದ್ದಣನು ಕತೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾ, ಉದ್ದುದ್ದವಾದ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದಗಳನ್ನು (ಸ್ವಸ್ತಿ ಶ್ರೀಮತ್ ಸುರಾಸುರೇಂದ್ರ...) ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮನೋರಮೆ ತಕ್ಷಣವೇ ತಡೆದು, "ನೀರಿಲ್ಲದ ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಒಣ ಕಡುಬನ್ನು ತುರುಕಿದಂತೆ ಆಯಿತು" ಎಂದು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ನುಡಿಯುತ್ತಾಳೆ. ತನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಬದಲು, ಅಚ್ಚಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ (ತಿರುಳನ್ನಡ) ಕತೆ ಹೇಳಲು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪುವ ಮುದ್ದಣ, ಬರೀ ಕನ್ನಡಕ್ಕಿಂತ ನಡುವೆ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಮಾತುಗಳು ಸೇರಿದರೆ ಅದು ಚಿನ್ನಕ್ಕೆ ರತ್ನವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದಂತೆ ಅಥವಾ ಕರಿಮಣಿಸರದಲ್ಲಿ ಹವಳವನ್ನು ಪೋಣಿಸಿದಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕತೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಲೇಖನವು ಕೇವಲ ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿಯರ ಸರಸದ ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲ, ಇದು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಘಟ್ಟವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮುದ್ದಣನು ಹಳೆಗನ್ನಡ/ನಡುಗನ್ನಡ ಕಾಲ ಮುಗಿದು ಹೊಸಗನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದ 'ಸಂಕ್ರಮಣ ಕಾಲ'ದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದನು. ಈ ಸಂದರ್ಭದ ಗೊಂದಲಗಳು ಮತ್ತು ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಈ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು . ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಗದ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ "ಪದ್ಯಂ ವಧ್ಯಂ ಗದ್ಯಂ ಹೃದ್ಯಂ" ಎಂಬ ಮಾತು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮನೋರಮೆ ಕೇವಲ ಮುದ್ದಣನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಒಬ್ಬ 'ಪ್ರಬುದ್ಧ ವಿಮರ್ಶಕಿ'ಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಹಳೆಯ ಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ ಕಾವ್ಯಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ರಸವತ್ತಾದ ಮತ್ತು ಸರಳವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಹೊಸ ಕಾಲದ ಓದುಗರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. 'ಕನ್ನಡಂ ಕಸ್ತೂರಿ' ಎನ್ನುವ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡದ ಸೊಗಸನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯಲಾಗಿದೆ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಭೂಯಿಷ್ಠವಾದ ಶೈಲಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ, ದೇಸಿ (ಅಚ್ಚಗನ್ನಡ) ಶೈಲಿಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಲುವು ಇಲ್ಲಿದೆ. ರಾಮಾಶ್ವಮೇಧ ಎಂಬ ಹಳೆಯ ಕತೆಗೆ ಮುದ್ದಣನು ಈ 'ಸಲ್ಲಾಪ'ದ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಹೊಸ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ಓದುಗರ ಅಪೇಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಅಭಿರುಚಿಯನ್ನು ಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ಈ ಲೇಖನವು ಪಾಂಡಿತ್ಯಪೂರ್ಣವಾದ ಸಂಸ್ಕೃತ ಮಿಶ್ರಿತ ಶೈಲಿಯಿಂದ ಸರಳವಾದ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಆಡುಮಾತಿನ ಶೈಲಿಗೆ (ಗದ್ಯಕ್ಕೆ) ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಾಲಿದ್ದನ್ನು ಬಹಳ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. #kannadapoetry #kannadaliterature #kannada #love #kuvempu #kannadaliterature #2ndpukannada #kannadalessons #muddannamanorame #lovestory #bangalore #karnataka #karnatakaculture #karnatakanews #kuvempu #tejaswi