Küçük İskender Gemi скачать в хорошем качестве

Küçük İskender Gemi

çatlamı$ bir alın kemiği gibi duruyor limanda gri gemi, yağmur, hüviyetini kaybetmi$ potansiyel suçlu rüzgârın kimsesi yok tabiattan ba$ka zanlıyım, kendimce haklıyım, bu kı$ ellerime eksi sonsuz uçlu upuzun kapalı müzelerin hep bir çığlıkla hareketlenecek heykellerinin mermer bronz karı$ımı soğuk beyaz karı$ımı aldatıcı göz bebeksiz bakı$ları bula$tı, evet, harika, sis çoktan ula$tı denizin sinirlerini bozan geç dalgasının korku tabirlerine, baudelaire aldım yanıma okurum diye felsefe ağaç olsa hangi meyveyi verirdi ve onu anlarım belki, onunla avunurum, hevesiyle; $imdilik gecenin esrara sevgilinin ihanete aç te$ekkül mertebesinde belki gemide, belki de sessizliğin güvertesinde bir takım adamlar gülü$üyor bir takım adamlar yalan yanlı$ örgütleniyor halka ait bir manayı hayasızca aralarında bölü$üyor hayır, yere dü$mü$ yalnız bir biletin önünde; aslında tedirgin ve sıkılganlar aslında cahil ve saldırganlar herkes kadar bir gemiye binip gitmekle $iddetin kendisiyle uzla$makla uzakla$makla uzakla$manın hayat paydasıyla çatı$maktalar.. evet, çocukken aynı sınavda çözemedikleri tek soruyla o tek sorunun cevabıyla boğu$maktalar: onca ağırlığına rağmen neden batmaz bir gemi her gemi batmak için son bir yolcu mu bekler.. son yolcunun darmadağın beyni, kalbi mi indirecektir $alteri; gemi öyle mi çekilecektir içeri, hayır, örneğin, gerisin geri, toprağın da olsa kaldırma kuvveti öyle kolay gömülemezdi hiçbir ölü, hiçbir hüzün neferi; toprak iterdi, tutardı, çırpınırdı istemezdi gövdesine bir $eyin ansızın girmesini; gemi çatlamı$ bir alın kemiği gibi duruyor limanda gri; toprak da duruyor zaman da, adamlar da.. önemli bir a$k $ahaseri edasıyla çözülüyorum iskeletimden etlerimle uçu$uyoruz yapı$mak üzere bir ba$ka iskeletten ufka açılan yeni varolu$tan olu$mu$ ahllerden hallere seviyeli; belki de çok oldu gemi limandan ayrılalı ve gideli; ba$lamı$ bir yolculuğun arkasından karada yazılan seyir defteri tarih mi demeli buna, günce mi daha doğru, bellek mi, ho$, ben ellerimi hep yıpranmı$ çımalara benzetirim parmaklarım salkım salkım çımadan sarkar sarkar sarkar kaç gemiyi bağlamak için limana fırlatılmı$ ellerim çımacılar mı hain, eldivenler mi kaygan, deneyler mi uğultulu, ufukta kaybolmaya yüz tutmu$ bu büyük yüzen sedyeye kimi zaman mabet de demeli, nazar da demeli, büyü de demeli çatlamı$ bir alın kemiği gibi kafatasında beyne doğru ilerliyor gemi; ya çok bildik aynı bir sima var dümende, kazan dairesinde, radarda ya da kıyıdayız, hayaller kurarken ölüme dair, erdeme dair; anlıyoruz: terk edildik, diğerlerini kurtarırken tela$la o, tufanda biz geride kalanlar, anlıyoruz, meğer nuh, asla sevmemiş hiçbirimizi. küçük İskender