UROCZYSTOŚCI POGRZEBOWE I OSTATNIA DROGA Ś.P. KS. KANONIKA EDWARDA KOZAKIEWICZA KURÓW. DN10.01.2026r скачать в хорошем качестве

UROCZYSTOŚCI POGRZEBOWE I OSTATNIA DROGA Ś.P. KS. KANONIKA EDWARDA KOZAKIEWICZA KURÓW. DN10.01.2026r

Msza św. pogrzebowa odprawiona została w sobotę, 10 stycznia 2026 r. o godz. 12.00 w kościele parafialnym w Kurowie. Po Mszy św. ciało zostało złożone na miejscowym cmentarzu parafialnym.Ks. Edward Kozakiewicz urodził się 7 lutego 1945 roku w Dubicy Dolnej, na terenie diecezji siedleckiej. Święcenia kapłańskie przyjął 15 czerwca 1972 roku w Lublinie, rozpoczynając wieloletnią i ofiarną posługę w Kościele. Swoją drogę duszpasterską rozpoczął jako wikariusz w parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Potoku Górnym (1972–1978). Następnie posługiwał w Lublinie: w parafii Nawrócenia św. Pawła (1978–1982) oraz w parafii św. Maksymiliana Kolbego (1982–1986). W 1986 roku był wikariuszem w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Milejowie, a w latach 1986–1989 pełnił posługę w archikatedrze lubelskiej pw. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty. Krótko pracował również w parafii Narodzenia NMP i św. Michała Archanioła w Kurowie (czerwiec–wrzesień 1989), po czym ponownie wrócił do pracy w lubelskiej katedrze (1989–1990). Z parafią w Kurowie związał się na stałe w 1990 roku, obejmując urząd proboszcza, wcześniej pełniąc funkcję administratora (1990–1991). Posługę proboszczowską sprawował tam nieprzerwanie do 2012 roku, pozostawiając po sobie pamięć gorliwego duszpasterza, troszczącego się o życie religijne parafii i wspólnotę wiernych. Z dniem 1 lipca 2012 roku przeszedł na emeryturę. Kanonik honorowy Kapituły Lubelskiej. Odszedł od nas cicho, bez słów pożegnania, tak jakby nie chciał swym odejściem nas smucić. Na zawsze w naszych sercach pozostanie pamięć o Nim jako o człowieku otwartym na wspólnotę ludzi dobrej woli i realizowane dzieła. Jako parafianie na przestrzeni lat, mogliśmy poznać postawę śp. Księdza Kanonika jako oddaną służbę Bogu i ludziom w duchu nadprzyrodzonym, zwłaszcza w sprawach odnoszących się do zbawienia, ale również we wszystkich sprawach codziennych. Jego homilie przepełnione były troską o dobro każdego człowieka, kształtowały moralne postawy ludzi i służyły ich pełnemu rozwojowi. Głoszonym Słowem Bożym, oraz swoim przykładem niestrudzenie wskazywał nam drogę do świętości. Kazania Księdza Kanonika były lekcją autentycznej historii, uczyły troski o dobro wspólne jakim jest Ojczyzna. Nieustanne głoszenie prawdy było najdroższe Jego sercu. W imię prawdy jasno określał swoje poglądy. Jako wieloletni Ojciec Duchowny posiadał wielką intuicję w sprawach życia duchownego, w różnego rodzaju kwestiach poplątanych i zawikłanych. Wielką troską Księdza była dbałość o przekazanie zwłaszcza młodemu pokoleniu prawdziwej wiedzy o naszej przeszłości. Nie ustawał w pracy nad wskazywaniem dzieciom i młodzieży jak żyć, pracować i poświęcać się dla Polski. Śp. Ksiądz Edward zawsze podkreślał najważniejszą rolę rodziny. Wspierał je duchowo, niósł pomoc w rozwiązywaniu problemów, a także dbał o formację opartą na nauczaniu Kościoła, które podkreśla centralną jej rolę. Angażował się w pomoc rodzinom w trudnych sytuacjach życiowych, kryzysach i problemach. Prowadził nauczanie, które umacniało wiarę w rodzinach i pomagało w kształtowaniu życia religijnego. Zawsze wskazywał na wartości, takie jak miłość, szacunek i wzajemne zrozumienie, które są fundamentem zdrowej rodziny, Śp. Ksiądz Kanonik chętnie, a zarazem dyskretnie niósł pomoc materialną dzieciom z najuboższych rodzin. Jako Duszpasterz odznaczał się bardzo dużym skupieniem, refleksyjnym spojrzeniem, duchowością, umiejętnością słuchania, ofiarnością i zaangażowaniem w pracy duszpasterskiej. Podczas odprawiania Mszy Świętej swoją rozmodloną postawą, śpiewem i dbałością o uroczysty przebieg Liturgii, dawał świadectwo , swojego powołania. Jako parafianie dostrzegaliśmy w śp. Księdzu Kanoniku głęboką troskę o rozwój życia religijnego parafii i o dobro Kościoła. Dziękujemy za Ojcowską, troskę o każdego człowieka, za ewangeliczną miłość bliźniego za to, że śp. Ksiądz Kanonik Edward Kozakiewicz był dla nas niedoścignionym przykładem mądrości, dobroci, rozmodlenia, które na zawsze pozostaną dla nas wzorem do naśladowania. "Pokój Ci wieczny w cichej krainie, Gdzie ból nie sięga, gdzie łza nie płynie, Gdzie słyszysz Boga głos serdeczny Pokój Ci wieczny”. Parafianie Niech dobry Bóg obdarzy śp. ks. Edwarda Kozakiewicza nagrodą życia wiecznego, a wszystkim, którzy go znali i którym posługiwał, udzieli pociechy i nadziei płynącej z wiary w zmartwychwstanie.