08. Επιδόρπιο | Phonotribe скачать в хорошем качестве

08. Επιδόρπιο | Phonotribe

cortes & k_os / 2014 full album playlist    • 01. Ένα τέτοιο πράγμα | Phonotribe   free download at http://phonotribeproject.bandcamp.com/ Θυμάμαι εκείνο το πρωί που κατέβαινα τη Μπότσαρη πάνω στην περιστρεφόμενη καρέκλα μου. Συνάντησα μια γριά χωρίς γόνατα. Με κοίταξε στο μέτωπο και μου είπε “Κάνε α”. Άνοιξα το στόμα μου κι ένιωσα κάτι να πέφτει στον οισοφάγο μου. Από τότε δεν ξανακοιμήθηκα. Τεσσεράμισι χρόνια αϋπνίας μετά, ξανασυνάντησα τη γριά. Τη ρώτησα “γιατί δε μπορώ να κοιμηθώ; τί ήταν αυτό που μου έδωσες;”. Εκείνη με κοίταξε στα μάτια αυτή τη φορά και μου είπε μια λέξη. Συνείδηση. Εγκέφαλοι σε καταψύκτες κρυώνουνε νύχτες ανάμεσα σε παγοκύστες είναι απ'τις λίγες φορές που έφαγα φρίκες, νόμιζα ότι με βρήκες μου κάνεις μια χάρη; ένα λεπτό θα σου πάρει, το χέρι μου κράτα οκ άσε με τώρα, πηδάω απ'τον τρίτο εσύ έχε το νου σου στη γάτα με ρωτάς “είσαι εντάξει; έλα σταμάτα.” κλείσε τα μάτια αφού σε πειράζει κοιτάς καχύποπτα δεν ξέρω τίποτα θα σου εξηγήσω σε κάποια άλλη φάση κάτω σπασμένες οθόνες κομμάτια προβάλλουνε μια ζωή σάπια αφού ο μικρός απλώς, δεν είχε παιχνίδια, μα είχε βελόνες και χάπια. Ξύπνησα απόψε στο πάτωμα μα δε θυμάμαι ποτέ να κοιμήθηκα έκλεισα φώτα σηκώθηκα ντύθηκα, βρήκα τον τρόπο μου και περιμένω ανέβηκα σκάλες αφού οι πιστοί σου το θάνατο ντύσαν με ρούχα ανήθικα τέτοιο μυαλό λοιπόν που κουβαλώ λογικό είναι τα βράδια συχνά να πεθαίνω. Ζω σε ταράτσες, βλέπω περίεργες φάτσες δίπλα σε πτώματα βλέπω ονόματα πάνω σε λάκκους που ίσως με χώματα ο ίδιος να γέμισα εκεί που ζήσανε να καταλήγουνε πρέπει πιστεύω στο τέλος τα σώματα γι'αυτό αν πεθάνω στο τίποτα θάψτε με γιατί μαλάκες στο τίποτα έζησα. Ακόμα εθισμένος σε κόλπους και κόλπα βρώμικα χρόνια με χρήσιμα όπλα βία στα στόματα που μεθυσμένα φωνάζουνε γύρω σου “σώπα!” χέρια κομμένα πέφτουν στο πάτωμα, μάτια ραμμένα μα βλέπουνε πράγματα που η κοινή λογική ενός παράλογου πλήθους επέλεξε να 'ναι παράνομα μέσα απ'τη στάχτη μου με ξυραφάκια χαϊδεύω το δέρμα μου βγάζω το άχτι μου και στο κρεβάτι μου πλαγιάζουν σώματα που δε γνωρίσανε ποτέ το χάδι μου πήρα το χάπι μου γιατί τη βλάβη μου που κουβαλάω από παιδί στο κεφάλι μου δε τη μοιράστηκα ποτέ με άνθρωπο βλέπεις την έχω μονάχα για πάρτη μου. Κρατάω την καρδιά μου δίπλα μου σε παγοθήκη κι όμως νιώθω κάτι μέσα μου ακόμα να χτυπάει έχω βγάλει όλο το νευρικό μου σύστημα κι ας ξέρω πως εκείνη όπως πάντα γουστάρει να με πονάει δε νομίζω πως ψηλώνω όμως κάθε μέρα νιώθω το κεφάλι μου να πλησιάζει κι άλλο το ταβάνι δε θυμάμαι να έχω ζήσει μα θυμάμαι σίγουρα πως κάπως κάπου κάποτε χίλιες φορές έχω πεθάνει.