ការពិតពីព្រះចន្ទនិង​ ភពអង្គារ​ សេង​ ឌីណា скачать в хорошем качестве

ការពិតពីព្រះចន្ទនិង​ ភពអង្គារ​ សេង​ ឌីណា

ពីជំនឿបុរាណទៅវិទ្យាសាស្ត្រអវកាស តាំងពីដើមកំណើតអរិយធម៌មនុស្ស មេឃ និងវត្ថុអវកាសតែងតែជាអាថ៌កំបាំងដ៏ធំមួយ។ ព្រះចន្ទ និងភពអង្គារ គឺជាវត្ថុអវកាសពីរដែលមនុស្សបានសង្កេត យល់ដឹង និងបកស្រាយអំពីវា មុនគេបង្អស់។ ការយល់ដឹងអំពីវត្ថុទាំងនេះ មិនមែនកើតឡើងភ្លាមៗទេ ប៉ុន្តែជាលទ្ធផលនៃការផ្លាស់ប្តូរពីជំនឿ រឿងព្រេង និងទស្សនវិជ្ជា ទៅរកវិទ្យាសាស្ត្រដែលផ្អែកលើការសង្កេត និងការពិសោធន៍។ ព្រះចន្ទ៖ ពីទេវតានៃមេឃទៅផ្កាយរណបនៃផែនដី នៅសម័យបុរាណ អរិយធម៌ជាច្រើនដូចជា សុមែរី អេហ្ស៊ីប ចិន និងក្រិក បានចាត់ទុកព្រះចន្ទជាទេវតា ឬអំណាចអរូបីដែលគ្រប់គ្រងពេលវេលា និងធម្មជាតិ។ មនុស្សសង្កេតឃើញការផ្លាស់ប្តូររាងព្រះចន្ទ ពីពេញទៅខ្វះ ហើយប្រើវាជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការបង្កើតប្រតិទិន។ នៅពេលនោះ មនុស្សមិនដឹងថាព្រះចន្ទជាវត្ថុរូបវន្ត ឬមានទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ជាមួយផែនដីឡើយ។ ក្រោយមក ក្នុងសម័យក្រិកបុរាណ និងសម័យអ៊ីស្លាម អ្នកប្រាជ្ញចាប់ផ្តើមពន្យល់ព្រះចន្ទដោយប្រើហេតុផល និងគណិតវិទ្យា។ ពួកគេបានយល់ថា ព្រះចន្ទមិនបញ្ចេញពន្លឺដោយខ្លួនឯងទេ ប៉ុន្តែបញ្ចាំងពន្លឺពីព្រះអាទិត្យ។ អ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួន ក៏បានព្យាយាមវាស់ចម្ងាយ និងទំហំរបស់វាផងដែរ ទោះបីនៅតែមិនទាន់មានភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់ក៏ដោយ។ ការផ្លាស់ប្តូរដ៏សំខាន់មួយកើតឡើងនៅសតវត្សទី១៧ នៅពេល Galileo Galilei ប្រើកែវយឹតសង្កេតព្រះចន្ទ។ គាត់បានរកឃើញថា ផ្ទៃព្រះចន្ទមានភ្នំ ជ្រោះ និងមិនរលោងដូចដែលគេធ្លាប់ជឿ។ ការរកឃើញនេះបានបំបែកគំនិតបុរាណថា វត្ថុអវកាសគឺល្អឥតខ្ចោះ និងមិនផ្លាស់ប្តូរ។ នៅសតវត្សទី២០ មនុស្សបានឈានដល់កម្រិតខ្ពស់បំផុតនៃការយល់ដឹងអំពីព្រះចន្ទ ដោយការបញ្ជូនយានអវកាស និងមនុស្សទៅដល់លើផ្ទៃវា។ ឆ្នាំ១៩៦៩ មនុស្សបានដើរលើព្រះចន្ទជាលើកដំបូង ហើយយល់ច្បាស់ថា ព្រះចន្ទគឺជាផ្កាយរណបធម្មជាតិរបស់ផែនដី ដែលកើតឡើងពីការប៉ះទង្គិចដ៏ធំមួយនៅអតីតកាល។ ⸻ ភពអង្គារ៖ ពីភពសង្គ្រាមទៅគោលដៅអនាគតរបស់មនុស្ស ភពអង្គារ ត្រូវបានសង្កេតឃើញតាំងពីសម័យបុរាណ ដោយសារពណ៌ក្រហមដ៏ច្បាស់របស់វា។ អរិយធម៌រ៉ូមបានដាក់ឈ្មោះវាថា Mars ដែលជាទេវតានៃសង្គ្រាម ខណៈអរិយធម៌ផ្សេងៗក៏ភ្ជាប់ភពនេះជាមួយឈាម និងគ្រោះថ្នាក់ផងដែរ។ នៅសម័យនោះ មនុស្សគ្រាន់តែដឹងថាវាជាភពមួយដែលផ្លាស់ទីលើមេឃ ប៉ុន្តែមិនដឹងអំពីសភាពពិតរបស់វាទេ។ នៅសតវត្សទី១៩ ការបង្កើតកែវយឹតល្អប្រសើរឡើង បាននាំឲ្យមានការយល់ច្រឡំដ៏ធំមួយ។ អ្នកតារាវិទូខ្លះបានសង្កេតឃើញបន្ទាត់លើផ្ទៃភពអង្គារ ហើយយល់ថាវាជាច្រកទឹក ដែលបង្កើតឡើងដោយអរិយធម៌មិនស្គាល់។ គំនិតនេះបានបង្កើតរឿងនិទាន និងការស្រមៃអំពីជីវិតលើភពអង្គារយ៉ាងទូលំទូលាយ។ ការពិតត្រូវបានបង្ហាញនៅសតវត្សទី២០ នៅពេលយានអវកាសបានចុះចតលើភពអង្គារ។ វាបានបញ្ជាក់ថា ភពអង្គារមានបរិយាកាសស្រាលខ្លាំង និងមិនមានជីវិតសកម្មដូចដែលមនុស្សធ្លាប់ស្រមៃ។ ទោះជាយ៉ាងណា ការស្រាវជ្រាវបន្តបន្ទាប់បានរកឃើញសញ្ញានៃទឹកនៅអតីតកាល ដែលបង្ហាញថា ភពអង្គារអាចធ្លាប់មានលក្ខខណ្ឌសមស្របសម្រាប់ជីវិត។ សព្វថ្ងៃនេះ ភពអង្គារត្រូវបានចាត់ទុកថាជាគោលដៅសំខាន់បំផុតសម្រាប់អនាគតមនុស្សក្រៅផែនដី។ យានស្វ័យប្រវត្តិជាច្រើនកំពុងស្រាវជ្រាវអំពីដី ទឹកកក និងសារធាតុសរីរាង្គ ដើម្បីឆ្លើយសំណួរដ៏ធំមួយ៖ តើជីវិតធ្លាប់កើតមានលើភពអង្គារឬទេ? សេចក្តីសន្និដ្ឋាន ប្រវត្តិនៃការយល់ដឹងអំពីព្រះចន្ទ និងភពអង្គារ បង្ហាញឲ្យឃើញថា ចំណេះដឹងមនុស្ស គឺជាដំណើរដែលឆ្លងកាត់ពីជំនឿ និងការស្រមៃ ទៅរកការពិសោធន៍ និងភស្តុតាងវិទ្យាសាស្ត្រ។ វត្ថុអវកាសដែលធ្លាប់ជាទេវតា និងនិមិត្តរូបនៃសង្គ្រាម កំពុងក្លាយជាគោលដៅស្រាវជ្រាវ និងអនាគតនៃអរិយធម៌មនុស្ស។