Wieża Babel скачать в хорошем качестве

Wieża Babel

[Zwrotka 1] Chcieliśmy sięgnąć chmur własną siłą, Postawić pomnik, co przetrwa nasz wiek. By nasze imię w kosmosie dzwoniło, By nikt nie zapomniał, jak wielki jest człowiek. Lecz zamiast jedności – wielkie milczenie, Choć każdy krzyczał, nikt nie słyszał słów. Duma zmieniła nas w obce plemię, Co nie potrafi budować już znów. ​ [Refren] x2 Rozbij tę wieżę, co rośnie w mym sercu, Co chce być wyższa niż Twoja dłoń. Naucz mnie słuchać w tym wielkim zgiełku, Od moich racji moją duszę chroń. Nie chcę budować ze szkła i betonu, Chcę budować mosty z pokornych słów. Zejdź do nas, Panie, z Twojego tronu, Byśmy się mogli zrozumieć znów. [Zwrotka 2] Dziś mamy światłowód i setki kanałów, A rzadziej niż kiedyś patrzymy sobie w twarz. Wznosimy mury z własnych ideałów, I każdy w swej wieży ma własny staż. Piszę wiadomość, lecz Ty jej nie czytasz, Mówię o bólu, Ty słyszysz tylko szum. Samotni w sieci, gdzie nikt nas nie pyta, Kim naprawdę jesteśmy pośród tych tłumów. ​ [Refren] x4 Rozbij tę wieżę, co rośnie w mym sercu, Co chce być wyższa niż Twoja dłoń. Naucz mnie słuchać w tym wielkim zgiełku, Od moich racji moją duszę chroń. Nie chcę budować ze szkła i betonu, Chcę budować mosty z pokornych słów. Zejdź do nas, Panie, z Twojego tronu, Byśmy się mogli zrozumieć znów. [Bridge] Jeden język miłości jest wart więcej niż tysiąc słów, Którymi chcemy zagłuszyć swój strach. Daj nam usłyszeć ten szept pośród snów, Bym w Twoim Słowie odnalazł swój dach.