မေ့နေကြမှာစိုးလို့ скачать в хорошем качестве

မေ့နေကြမှာစိုးလို့

မေ့နေကြမှာစိုးလို့ … “ခက်သီ - (၉ .၀၅. ၂၀၂၁) တွင်ကျဆုံးသည်” လွန်ခဲ့တဲ့ (၃) နှစ် ၂၀၂၁ ခုနှစ် မေလ (၉) ရက်နေ့မှာပေါ့ … မနေ့ည (၁၁) နာရီအချိန်လောက်မှာ စစ်မိစ္ဆာတွေရဲ့ မတရားဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရတဲ့ ခင်ပွန်းသည်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို ဆေးရုံမှာ လာထုတ်ပါဆိုတဲ့ စကားသံကြောင့် ပူလောင်ဆူပွက်သွားရရှာတဲ့ ဇနီးမယားတယောက်ရဲ့ ဆောက်တည်ရာမရသော ခံစားမှုကို ခင်ဗျားတို့ မေ့နေကြမှာစိုးပါတယ်။ ဖမ်းဆီးခံရပြီး (၂၄) နာရီ မပြည့်ခင်မှာပဲ ဦးခေါင်းကို ရိုက်ခွဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံလိုက်ရတဲ့ သူဟာ ပုလဲမြို့က အထင်ကရ ကဗျာဆရာ ခက်သီပါပဲ။ “သူတို့က ခေါင်းကိုပစ်တယ် တော်လှန်ရေးက နှလုံးသားမှာရှိတာ သူတို့ မသိရှာဘူး” လို့ရေးခဲ့တဲ့ ကဗျာဆရာရဲ့ ခေါင်းကို စစ်မိစ္ဆာတွေက အညှိုးတကြီးနဲ့ ရိုက်ခွဲခဲ့ကြပုံပါပဲ … ဒါပေမယ့် သူက “ရှင်သန်မှုဟာ တမိနစ်ပဲ ကျန်တော့မယ်ဆိုရင် အဲဒီ့ တမိနစ်ကိုတောင် လိပ်ပြာသန့်သန့်နေချင်တယ်” ဆိုတဲ့ သူ့ကဗျာစာသားအတိုင်း သေသည်အထိ လိပ်ပြာသန့်သန့် နေခဲ့တဲ့ ကဗျာဆရာ။ ကဗျာဆရာဟာ လွတ်လပ်မှုကို မြတ်နိုးတယ် … တရားမျှတမှုကို တန်ဖိုးထားတယ်။ ကဗျာဆရာ ခက်သီဟာ သူ့ဘဝသက်တမ်းတလျောက် လောကရဲ့ မတရားမှု၊ မမျှတမှု၊ ဖောက်လွဲဖောက်ပြန်ဖြစ်မှုတွေကို ကဗျာဆိုတဲ့ ဓားနဲ့ တကိုယ်တော် ခုတ်ထွင်ရှင်းလင်းခဲ့သလိုပဲ ၂၀၂၁ ခုနှစ်မှာ စစ်မိစ္ဆာတသိုက်က ရူးရူးမိုက်မိုက်နဲ့ ပြည်သူ့အာဏာကို မတရားလုယူဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါမှာလည်း ကဗျာနဲ့ပါမက လမ်းမတွေပေါ်ကပါ အဲဒီ့ မတရားမှုကို ရှေ့တန်းကနေ တွန်းလှန်ဆန့်ကျင်ခဲ့ပြန်တယ်။ ပြည်သူ့အာဏာ ပြည်သူ့ပြန်ပေးဆိုတဲ့ ကြွေးကြော်သံနဲ့ တနိုင်ငံလုံးအနှံ့ လူထုသပိတ်တွေပေါ်ပေါက်လာကြချိန်မှာ ခက်သီဟာ ရွှေဘိုနယ်တကြော၊ ပုလဲနယ်မှာ သပိတ်တွေကို ဦးစီးဖော်ဆောင်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်တဦးဖြစ်တဲ့ မုံရွာပင်မသပိတ်ခေါင်းဆောင် ကိုခန့်ဝေဖြိုးက သူနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒီလိုပြောတယ်။ “သူ့ရဲ့ စကားလုံးတွေ၊ ကဗျာတွေကလည်း သူတို့အတွက် အရှိုက်ကို ထိစေပါတယ်။ အဲဒီအတွက်လည်း ဒီအပေါ်မှာ အညှိုးထားပြီး သူတို့ ဒီလိုရက်ရက်စက်စက်ပြုမူတယ်လို့ ကျနော်တို့က သုံးသပ်တယ်ဗျ။” ဟုတ်တယ် … စစ်မိစ္ဆာတွေအတွက်တော့ ကဗျာဟာ ကမ္မဝါပဲ … ကဗျာဟာ ကျိန်စာပဲ ကဗျာဟာ စစ်လက်နက်တွေအပြည့်ကိုင်ထားတဲ့ စစ်မိစ္ဆာတွေကို ဆတ်ဆတ်တုန် … ထွန့်ထွန့်လူး ကြောက်ဒူးတုန်စေတယ်။ ဒါ့ကြောင့်လဲ ကဗျာဆရာတွေဟာ ခေတ်အဆက်ဆက် ပြည်သူနဲ့ စစ်ဘီလူး စီးချင်းထိုးကြတဲ့ပွဲတိုင်းမှာ အရေးကြီးပစ်မှတ်တွေဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ အချက်အလက်တွေအရ အကြမ်းဖက်စစ်မိစ္ဆာတွေ ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ကဗျာဆရာကေဇဝင်း၊ ခက်သီ၊ အေစိုင်းကေ၊ မောင်ပို၊ ကိုရင်သြနဲ့ ကဗျာဆရာမ ကြည်လင်အေးတို့ ကျဆုံးခဲ့ရတယ်။ ကဗျာဆရာ မောင်ယုပိုင်၊ မိုးဦးဆွေငြိမ်းနဲ့ လူဖန်ခါးတို့အပါအဝင် ကဗျာဆရာ ၁၆ ဦးကျော် ဖမ်းဆီးထောင်ချခံခဲ့ရတယ်။ အခုအချိန်အထိလဲ မပြီးဆုံးသေးသော တော်လှန်ရေးအတွက် ကဗျာဆရာတွေ ရှေ့တန်းကနေရုန်းကန် ရင်ဆိုင်နေကြတုန်းပါပဲ။ ခက်သီကတော့ လိပ်ပြာသန့်သန့်နဲ့နေခဲ့​ပြီး … လိပ်ပြာလုံလုံနဲ့ ထွက်သွားခဲ့ပြီ ကျနော်တို့ ခင်ဗျားတို့ကရော … ဒီလိုအဖြစ်ဆိုးမျိုးတွေကို လွယ်လွယ်ကူကူမေ့ပစ်ပြီး ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပုံစံမျိုးနဲ့ ရှေ့ဆက်ကြတော့မလား …။ ကဗျာဆရာခက်သီရဲ့ မိသားစုဝင်တဦးကတော့ သူမေ့နိုင်မှာ မဟုတ်တဲ့အကြောင်းကို အခုလို ပြောပြတယ်။ “မနက်တိုင်း နိုးလာရင် ဘယ်လိုမှကို မခံစားနိုင်ဘူး။ ရင်ထဲကနေ အော်လို့လည်း မထွက်ဘူး။ အချိန်လည်း နောက်ပြန်လှည့်လို့မရဘူး။ ကိုယ့်အသက်သေတဲ့အထိကို တသသနဲ့ဖြစ်နေရမှာ ဘယ်တော့မှာ မေ့မှာမဟုတ်ဘူး” မေ့မေ့ပျောက်ပျောက်နဲ့ ကျနော်တို့ မေ့ပစ် ဖျောက်ပစ်လိုက်ကြရင် စစ်မိစ္ဆာတွေဟာ တနေ့နေ့ တချိန်ချိန်မှာ ကျနော်တို့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေကိုပါ ဆွဲခေါ်သွားကြဦးမှာ … … …။ နေဘုန်းလတ် ၉ မေ ၂၀၂၄ #SpringRevolution #PVTV