RM - Emptiness скачать в хорошем качестве

RM - Emptiness

Emptiness #9 Song in album “ THE ANATOMY OF RUIN : LOVE IS ? “ Lyrics : Rafar Melancholy Mixed : Rafar Melancholy Mastered : Rafar Melancholy VDO : GPT EDITED : IMOVIE COVER : ‪@monkeyflipsofficial‬ Powered by SUNO Lyrics : 9. LOVE IS EMPTINESS [Verse 1] Your side of the wardrobe hangs like a question, Empty hangers swinging slow. Coffee cup still on the counter, Lipstick stain that doesn’t glow. I talk to rooms that never answer, Chairs and curtains hold their breath. Every hallway feels like someone Spelled your name and then left. [Pre-Chorus] Silence has a shape here— It fits me way too well. [Chorus] Love is emptiness wearing borrowed skin, A haunted house that no one’s living in. Footsteps echo where you used to tread, Now it’s only echoes in my head. Love is emptiness, hollow to the core— The more I hold it, the less I’m sure. [Verse 2] The bed remembers how you turned away, Indentations like a map. I trace the valleys where your warmth once slept, Get nothing but the coldest facts. Our photographs are little windows To a city that burned down. I press my face against the paper, Still can’t hear a single sound. [Pre-Chorus 2] I’m crowding every room With the absence of your voice. [Chorus] (repeat) [Bridge] Maybe love was never substance, Only shapes in fading light. I keep hugging every shadow, But they vanish with the night. HOLLOW WALLS // HOLLOW CHEST NOTHING LEFT // NOTHING LEFT CALL IT LOVE // CALL IT LOSS EITHER WAY // I’M STILL THE GHOST [Final Chorus] Love is emptiness, and I’m its favorite host, Living in the outline of a ghost. When the final echo flickers out of me, There’ll be no heart left—only vacancy. THAI VERSION [Verse 1] ฝั่งตู้เสื้อผ้าของเธอเหมือนคำถาม ไม้แขวนว่างแกว่งช้า ๆ แก้วกาแฟยังวางอยู่ คราบลิปสติกที่ไม่มีแสงแล้ว ฉันพูดกับห้องที่ไม่ตอบ เก้าอี้ ม่าน—ต่างกลั้นหายใจ ทุกทางเดินเหมือนมีใคร สะกดชื่อเธอทิ้งไว้ [Pre-Chorus] ความเงียบมีรูปร่าง และมันพอดีกับฉันเกินไป [Chorus] รักคือความว่างเปล่าที่สวมผิวคน บ้านผีสิงที่ไม่มีใครอาศัย ฝีเท้าของเธอเคยทิ้งรอย ตอนนี้มีแต่เสียงสะท้อนในหัว รักคือความว่างเปล่า กลวงถึงแก่น ยิ่งกำยิ่งไม่แน่ใจว่ามีอะไรอยู่ [Verse 2] เตียงจำได้ว่าเธอหันหลัง รอยบุ๋มเหมือนแผนที่ ฉันลูบร่องรอยอุ่นที่เคยนอน เจอแต่ความจริงที่เย็น รูปถ่ายเป็นหน้าต่าง สู่เมืองที่ถูกไฟไหม้ไปแล้ว ฉันกดหน้าแนบกระดาษ ก็ยังไม่ได้ยินเสียงใด ๆ [Pre-Chorus 2] ฉันทำห้องทุกห้องแน่น ด้วย “การขาดหาย” ของเธอ [Chorus – ซ้ำ] [Bridge] บางที “รัก” เป็นแค่รูปทรงในแสงสุดท้าย ฉันกอดเงาทุกเงา แต่มันก็หายไปพร้อมคืน กำแพงกลวง // อกกลวง ไม่เหลืออะไร // ไม่เหลือใคร เรียกมันว่ารัก // เรียกมันว่าพราก ยังไงก็ตาม // ฉันยังเป็นผี [Final Chorus] รักคือความว่างเปล่า—และฉันคือร่างโปรดของมัน อยู่ในรอยเส้นของผี เมื่อเสียงสะท้อนสุดท้ายดับ ไม่มีหัวใจเหลือ—มีเพียงความว่างเปล่า #music #rock