(386) Kırık Manalı Neml Sûresi 14-22 | Hz Süleyman ve Orduları! скачать в хорошем качестве

(386) Kırık Manalı Neml Sûresi 14-22 | Hz Süleyman ve Orduları!

Kırık Meal Dersi Sayfa: 377 | Ders: 385 | Neml Sûresi 14-22 | 19.cüz İsmail Yaşar ile Kur'ân-ı Anlıyorum, Kelime Manalı Meal ve Tefsir Dersleri Kur'ân-ı Mecîd Meali: ﴾14﴿ Nefisleri (kalpleri ve vicdanları) onlara (gösterilen mûcizelerin Allâh tarafından olduğuna) kesinlikle iyice inandığı hâlde, (sırf âyetlere karşı) büyük bir haksızlık yapmak ve tam manasıyla üstünlük tasla(yarak îmandan kaçın)mak için onları inkâr ettiler. Artık bak (gör) ki o fesat çıkaran (Firavun ve adam)ların(ın fecî) âkıbeti nice olmuş! ﴾15﴿ Andolsun ki; elbette Biz Dâvûd’a ve Süleymân’a gerçekten büyük bir ilim verdik de, o ikisi (bu nîmete şükür için nice sâlih ameller yaptılar ve): “Bütün hamdler O Allâh’a mahsustur ki, îmân eden kullarından birçoklar(ın)a karşı bizi üstün kılmıştır” dediler. ﴾16﴿ Böylece Süleymân (babası) Dâvûd’a (hem peygamberlik hem de saltanat konusunda) mîrasçı oldu da (bu nîmeti anlatarak Rabbine şükretmek üzere): “Ey insanlar! Bize kuşların konuşması(nı anlamak) öğretildi ve (cinlerin, insanların ve rüzgârların yönetimi gibi dünyâ ve âhiret işleri husûsunda ihtiyaç duyacağımız) her şeyden bize (bir nasip) verildi. Şüphesiz ki işte bu, (Allâh tarafından bize yapılan) çok açık bir iyiliğin elbette ta kendisidir” demişti. ﴾17﴿ Böylece cinlerden, bir de insanlardan ve kuşlardan ol(uş)an orduları Süleymân(a arz) için bir araya getirildi. İşte (şimdi o manzarayı bir tahayyül edin ki bütün ordular birbirlerine yetişsin de büyük bir ihtişam ortaya çıksın diye) onların önde gidenleri sonrakileri için durduruluyorlar. ﴾18﴿ Nihâyet (Şâm’ın) karıncalar(la dolu bir) vâdîsinin üzerine vardıkları zaman, (onların reisi olan) dişi bir karınca: “Ey karıncalar! Yuvalarınıza girin! Süleymân ve orduları, kendileri farkında değillerken sakın sizi kırmasın(lar)” dedi. ﴾19﴿ Hemen o (Süleymân (Aleyhisselâm) en küçük canlılardan olan o karıncanın uyanıklığı, yönettiği varlıkları uyarması ve o toplumunun menfaatlerini gözetmesi karşısında hayranlığını gizleyemeyip) onun sözünden dolayı gülen biri olarak tebessüm etti de (en ufak bir varlığın konuşmasını dahî anladığına sevinerek): “Ey Rabbim! Bana ve ana-babama lütfetmiş olduğun (bunca) nîmetine şükretmemi ve (kalan ömrümde) kendisinden râzı olacağın sâlih amelleri işlememi bana ilhâm et ve Sen rahmetin sebebiyle beni (İbrâhîm, İsmâ‘îl ve Ya‘kûb (Aleyhimüsselâm) gibi geçmiş peygamberlerinin ve) kendileri sâlih (olan) kullarının arasına girdir (ismimi onların ismiyle birlikte yaz, mahşere de onların zümresinde çıkar) /beni sâlih kullarınla birlikte (cennete) girdir/” dedi. ﴾20﴿ (Yolculuk esnâsında Süleymân (Aleyhisselâm)a güneş isâbet edince, hangi kuşun yerini terk etmesinden dolayı güneşe mâruz kaldığını araştırmak için gölge yapan) kuşları araştırdı da (sonra Hüdhüd’ün yerini boş görünce) dedi ki: “Bana ne oldu da Hüdhüd’ü göremiyorum? Yoksa o kaybolanlardan mı oldu? ﴾21﴿ Andolsun ki; (o Hüdhüd kuşunun tüylerini yolup güneşe mâruz bırakarak ya da karıncaların yiyeceği bir yere atarak veyâ alıştığı arkadaşından ayırarak yâhut akrânına hizmete mecbur kılarak ya da uyuşamadığı başka hayvanlarla bir kafese koyarak) ona çok şiddetli olan bir azap etme (usûlü) ile mutlaka azap edeceğim yâhut yemîn olsun ki; onu elbette boğazlayacağım; ya da kasem olsun ki; muhakkak o bana (özrü hakkında) açık olan güçlü bir delil getirecektir (ki kendisini cezâdan kurtarabilsin).” ﴾22﴿ Derken o (Hüdhüd kuşu Süleymân (Aleyhisselâm)dan) uzak (bir yerde) olmadığı hâlde (kısa bir süre) bekledi de hemen (huzûruna gelerek) dedi ki: “Senin kendisini(n tüm yönlerini bilip) kavramadığın bir şeyi ben (her yönüyle öğrenip) kavradım ve (Yemen’de yaşayan) Sebe’ (kavmin)den sana çok önemli (olan) kesin bir haber getirdim. Allâh-u Te‘âlâ, Hüdhüd kuşuna bu kelâmları söylemesini ilhâm edip Süleymân (Aleyhisselâm)a bu sözleri söyleterek, sâhip bulunduğu peygamberlik, saltanat ve bunca ilimlere rağmen, en zayıf bir yaratığın bile, onun tam mânâsıyla bilgiye sâhip olmadığı bir konuda mükemmel bir ilme mâlik olabileceğini göstermiş, bununla da Süleymân (Aleyhisselâm)ın kendi nefsini hakîr ve ilmini zayıf görmesine yardımcı olarak, ulemânın en büyük fitnesi olan kendini beğenme günahından dâimâ korunması husûsunda ona büyük bir lütufta bulunmuştur. (el-Âlûsî) http://kuranimecid.com 📺 Kanalımıza ABONE OLMAK için:    / kuranıanlıyorum   📺 VAAZ ve FETVA Kanalımıza Abone Olmak için:    / İsmailyaŞar