Kevçî - Pîrsus скачать в хорошем качестве

Kevçî - Pîrsus

Li erdê Pîrsusê, têşteke deşt bi deşt, roj bi hêdî li axê radibe. Destên gel bi toz, bi welat û bi nan, jiyan bi hêvî bi genim û bi av. Bayê germ li ser mezrayan, çîrokên kevn ji axê mala apo. Dayik bi dengê nerm dibêje, lorîyek ku ji dil tê. Lorî lorî, ey welatê min, şev li Pîrsusê bi sterke. Lorî lorî, xewna me, li ser deşt û stêr anîn e. Lorî lorî, ey welatê min, şev li Pîrsusê bi sterke. Lorî lorî, xewna me, li ser deşt û stêr anîn e. Nan li tennûr, av li testî, roj li malan bi deng tê. Gotinên kevn li ser deriyan, navê welat bi stran tê. Dengbêj li şevên bêdeng, stran bi stran bîranîn tîne kur dike. Pîrsus ne tenê nav e, ew şert e ku dil diparêze. Lorî lorî, ey welatê min, şev li Pîrsusê bi sterke. Lorî lorî, xewna me, li ser deşt û stêr anîn e. Lorî lorî, ey welatê min, şev li Pîrsusê bi sterke. Lorî lorî, xewna me, li ser deşt û stêr anîn e. Baran kêm e, ax germ e, lê dilên me sar nabin. Her şert ku hat li ber me, em bi hev re rawestin. Zarok li rêyên tozî, bi ken û xewn dimeşin. Navê gund li dengên wan de, ji nû ve tê nivîsîn., Şev dirêj e, deng nerm e, stêr li asmanê şahîd in. Pîrsus di nav dilan de, wekî ninnî dimîne. Lorî lorî, ey Pîrsusê, tu dengê me, tu navê me. Lorî lorî, ey welatê min, tu xewna me, tu jiyana me.