CHEŁMSKIE PODRÓŻE SENTYMENTALNE - LUDWINÓW, gm. Dorohusk скачать в хорошем качестве

CHEŁMSKIE PODRÓŻE SENTYMENTALNE - LUDWINÓW, gm. Dorohusk

LUDWINÓW, gmina Dorohusk, powiat chełmski. Według stanu na 30 czerwca 2012 r. mieszkały tu 122 osoby, w tym 54 mężczyzn i 68 kobiet, w tym 4 dzieci do 6 roku życia, 4 uczniów szkoły podstawowej, 3 gimnazjalistów i 5 przedstawicieli młodzieży do lat 20. Było 75 gospodarstw domowych. Do wsi należało 207 ha, w tym: 79 ha użytków rolnych, 4 ha sadów, 95 ha użytków zielonych, 6 ha lasów, 3 ha wód, 12 ha dróg, 5 ha terenów zabudowanych i 3 ha terenów różnych i nieużytków. Obowiązki sołtysa pełnił Piotr Petruk. Integralnymi częściami miejscowości były: Pniaczki i Przymiarki. Istniało Leśnictwo Nadleśnictwa Chełm. Działalność prowadził bar „Sonia” i parking dla TIRÓW. Miejscowość należała do Parafii Rzymskokatolickiej w Świerżach. Nazwa miejscowości nawiązuje do imienia ojca założyciela wsi – Ludwika Rulikowskiego. Wieś założona została najprawdopodobniej po 1864 r. przez Henryka Rulikowskiego, właściciela dóbr Świerże. W tym też roku odnotowana jako kolonia niemiecka. Dziennik Guberni Lubelskiej z 1845 r. podał „wykaz karczem i szynków we wsiach i na traktach. W dołączonej tabeli był wymieniony również Ludwinów, w który szyn znajdował się na końcu wsi przy drodze do Chełma. W 1885 r. wieś należała do dóbr Świerże, miała 7 osad i 163 mieszkańców. W 1905 r. w Ludwinowie przysiółku było 8 domów oraz 72 mieszkańców, wszyscy rzymskokatolicy. Według spisu z 30 września 1921 r. miejscowość należała do gminy Świerże. Posiadała 14 domów i 83 mieszkańców, w tym 37 mężczyzn oraz 46 kobiet, w tym 74 rzymskokatolików, 4 prawosławnych i 5 wyznania mojżeszowego. 74 osoby deklarowały narodowość polską, 5 żydowską i 4 inną. Na mapie niemieckiej z 1941 r. podano, że w Ludwinowie było 20 domów. Miejscowość leżała na skraju lasu Piaskowe i Spalenisko. Na północ od Ludwinowi znajdowała się gajówka. W 1943 r. miejscowość należała do gminy Świerże. Miała 192 mieszkańców. Według danych gminy Świerże z 5 stycznia 1945 r., w Ludwinowie mieszkało 114 osób, w tym 58 powyżej 18 roku życia i 56 poniżej 18 roku życia. 7 lutego 1945 r. decyzją gminy Świerże na miejscowość nałożono dodatkowy kontyngent chlebowy i paszowy w ilości 11 kwintali. W 1945 r. w 32 osobowej Gminnej Radzie Narodowej w Świerżach był między innymi Stanisław Socha z Ludwinowa. Według wykazu inwentarza martwego, sporządzonego 1 X 1947 r. mieszkańcy wsi posiadali między innymi: 15 pługów jednoskibowych, 10 bron posiewnych, 3 młockarnie kieratowe, 15 sieczkarni, 5 kieratów i 3 ialnie. W 1949 r. we wsi mieszkało 10 analfabetów i 5 półanalfabetów. Na kurs czytania i pisania skierowano 7 osób. 21 maja 1949 r. mieszkańcy gromady Wólka i kol. Ludwinów dobrowolnie opodatkowali się w wysokości 5% podatku gruntowego na rzecz budowy szkoły w Wólce. Gromadzka Rada Narodowa w Wólce Okopskiej w III kwartale 1955 r. nałożyła na mieszkańców Ludwinowa podatek gruntowy w wysokości 20.000 zł. Plan został wykonany w 54,5,6%. Obowiązkowe dostawy zboża zrealizowano w 97,6%, a ziemniaków w 98,1%. W 1957 r. w Ludwinowie została założona spółdzielnia produkcyjna. Jej członkami zostało 15 rolników, którzy przekazali pod wspólne użytkowanie posiadaną ziemię. Najwięcej gruntów – po 11 ha było własnością 2 rolników. Najmniejszy areał włączony do spółdzielni to 1,7 ha. 7 września 1957 r. radni GRN w Wólce Okopskiej podjęli uchwałę „w sprawie zniesienia gromady Wólka – Okopska i włączenie miejscowości Ludwinów do nowej gromady Świerże. Likwidacja gromady nastąpiła z dniem 31 grudnia 1957 r. 31 grudnia 2000 r. o godz. 23.00, w szpitalu Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Chełmie przyszła na świat córka Moniki i Piotra Petruków. Było to ostatnie dziecko urodzone w XX wieku w powiecie chełmskim.