43.SAFHA - HAZRETİ MUSA İLE TEVECCÜH, HAFİ YOLUN SİSTEMİ скачать в хорошем качестве

43.SAFHA - HAZRETİ MUSA İLE TEVECCÜH, HAFİ YOLUN SİSTEMİ

Bu video, “Gizli Hazinenin Aynası” eserinden hareketle Seyr-i Sülûk’un kırk üçüncü safhası olan Hazreti Musa (aleyhisselâm) ile Teveccüh, Hâfî Sistemi ve Cismâniyetlerin mânâsı ile cismâniyetlerde oluşan manevî ilimler konusunu ele almaktadır. Bu derste; hidayete erişen kulun iman istikâmeti, İslâm’ın şartlarını öğrenerek yaşayışını bu istikâmet üzere tertiplemesi ve seyr-i sülûk içinde kulda zuhûr eden iki temel hâl açıklanmaktadır: Tasdik ederek iman etmek ve vazifeleri öğrenmek, ardından öğrendiklerinin devamını sağlayıp bu hâl üzere seyr etmek. Kulun Allah’a yakınlık makamına yükselişi; Allah’ı doğru tanıma, ibadetleri Allah’a has kılma ve yaşayışta Allah’ın varlığını her şeyden yakın hissetme cihetiyle ele alınmaktadır. Safhanın ana omurgasında, Hazreti Musa (aleyhisselâm)’ın zahir ilimde kemâle erdikten sonra batınî ve manevî ilmi talep etmesi üzerinden; dış âlemin ilimlerinden iç âlemin ilimlerine geçişin hikmeti işlenmektedir. Kehf Sûresi’ndeki Musa–Hızır (aleyhimesselâm) seyirleri, maneviyat ilminin zor oluşu; zahirin perdesi, sabır ve teslimiyet şartı ile birlikte açıklanmaktadır. Bu yolda müridin iki temel edebi vurgulanmaktadır: Mürşide sabırla bağlanmak ve hakikati açıklanmadan soru ile acele etmemek. Derste ayrıca; bir toplumun veya ferdin başına gelen hâllerin yalnızca dış görüntüsüyle hüküm vermenin fitne doğurabileceği, batınî sebeplerin çoğu zaman gizli tutulduğu ve Allah’ın rahmetiyle bazı müdahalelerin zarar yansımadan gerçekleştiği anlatılmaktadır. Bu çerçevede, Hızır (aleyhisselâm)’ın gemiyi delmesi, çocuğu öldürmesi ve duvarı doğrultması gibi görünürde ağır gelen işlerin, iç yüzleri açıklanınca rahmete dönüşen hikmetler olduğu beyan edilmektedir. Musa (aleyhisselâm)’ın hayatında benzer mânâların farklı vesilelerle tecellî etmiş oluşu da ibret yönüyle ele alınmaktadır. Bu safha, kulun dünya hayatında karşılaştığı hayır–şer karmaşasının ilâhî hikmetle nasıl düzenlendiğini; görünen yüz ile iç yüzün çoğu zaman farklı olabileceğini ve kalbin doğru istikamete sevk edilmesi için manevî ilimlerin rehberliğine ihtiyaç bulunduğunu vurgulamaktadır. Derste iki yolun temel ayrımı da açıkça ortaya konur: 1. Aşikâr, cehrî seyir: Dış âlemin ilimleriyle ilerleyen yol. 2. Gizli, hâfî seyir: İç âlemin ilimleriyle ilerleyen yol. Bu iki seyirde rehber–talip ilişkisi, ilmin dışı ve içi arasında tamamlayıcı bir bütünlük olarak açıklanır. Ardından; peygamberlerin hâllerinin bizim için bir nur oluşu ve temsil ettikleri ilim mânâları üzerinden şu çerçeve kurulur: • Musa (aleyhisselâm): Şeriat ve dış âlem işleyişi • Hızır (aleyhisselâm): Tarikat ve iç âlem işleyişi • Zülkarneyn (aleyhisselâm): Hakikat ve yolların sevki • Lokman (aleyhisselâm): Marifetullah ve hikmet Safhanın sonunda; Hazreti Yusuf (aleyhisselâm) ile açılan rüya sisteminin cehrî yol ile, Hazreti Musa (aleyhisselâm) ile açılan teveccüh sisteminin ise hâfî yol ile seyr ettirdiği; cehrî yolda nefs mertebelerinin, hâfî yolda letaif mertebelerinin terbiye edildiği belirtilir. Son makamda iki yolun farklı yönlerden gelip aynı merkezde birleştiği; yollar ayrı olsa da varılan hakikatin bir olduğu Bakara Sûresi 115. âyetin mânâsıyla hatırlatılır. Özetle bu derste: • İman istikâmeti ve seyr-i sülûkte iki temel hâl • Zahir ilimden batınî ilme geçişin hikmeti • Musa–Hızır seyri: sabır, teslimiyet ve iç yüzün idraki • Hayır–şer zıtlıklarında ilâhî düzen ve rahmet tecellileri • Cehrî ve hâfî yolların farkı: rüya ve teveccüh sistemi • Şeriat–Tarikat–Hakikat–Marifetullah mânâlarının tamamlayıcılığı işlenmektedir. Bu ders, kulun görünenin perdesine aldanmadan, olayların iç yüzünü idrak etmeye yönelmesi; sabır ve teslimiyetle ilâhî hikmete bağlanarak seyrini doğru istikamette sürdürmesi içindir.