"Nie rzucim Chryste świątyń Twych" - organy Bazyliki Katedralnej w Tarnowie скачать в хорошем качестве

"Nie rzucim Chryste świątyń Twych" - organy Bazyliki Katedralnej w Tarnowie

Opis Instrumentu Pierwotnie instrument miał 26 głosów, dwa manuały i pedał oraz trakturę pneumatyczną. Na początku lat 60. firma Wacława Biernackiego rozpoczęła prace przy rozbudowie organów, jednak przerwała je 1 grudnia 1963 r. z powodu ciężkiej choroby właściciela. W tej sytuacji wykonawstwo przebudowy przejął, na prośbę Biernackiego, Tadeusz Rajkowski. Będąc na miejscu, sporządził kosztorys, który przewidywał montaż sekcji manuału II. Kosztorys ten podpisano 2 maja 1964 roku, zaś 21 września parafia katedralna wydała zaświadczenie o przeprowadzeniu prac. Rachunek za zmontowanie 2go manuału został wystawiony 15 grudnia. W ramach przebudowy dorobiono trzeci manuał (obecny II) i trzy głosy w pedale (Fletbas, Chorał, Mixtura), wykonano nowy prospekt i całkowicie zmieniono wewnętrzny układ sekcji. O efekcie tych prac tak pisał w 1977 r. W. Gryl: Kościół zyskał nowe organy, technicznie niewątpliwie lepsze, ale znowu niestylowe, niescharmonizowane [sic!], zewnętrznym wyglądem – z wnętrzem. […] Jest to dalszy przykład odejścia od «zapracowanego, zaśniedziałego» autentyzmu na rzecz pseudonowoczesności. W latach 1974 i 1979 instrument był naprawiany. Przynajmniej jednej z tych reperacji dokonał Stanisław Ziaja. W 1992 r. kolejny remont przeprowadził Ryszard Szamel z Włocławka. Dość szeroko zakrojone prace były wykonane przez Lecha Skoczylasa z Krakowa w latach 1999-2002. W stole gry wymieniono wszystkie przełączniki i zamieniono miejscami sekcje manuału II i III z wyjątkiem głosów Klarnet i Obój, wymieniono także piszczałki tego ostatniego głosu. Wymieniono dmuchawę na sprowadzoną z firmy Laukhuff. Przebudowano również prospekt. Składa się on z podwyższonej części centralnej flankowanej dwiema grupami piszczałek o długościach korpusów rosnących dośrodkowo. Część centralna składa się z trzech grup piszczałek. Jej segmenty skrajne składają się z wysokich piszczałek cynkowych o długościach korpusów rosnących dośrodkowo. Grupa środkowa składa się z piszczałek cynowych o długościach korpusów rosnących odśrodkowo z wyjątkiem centralnej grupy trzech piszczałek, z których środkowa wyższa od sąsiednich. W 1999 r. do prospektu została dodana dekoracja snycerska w postaci sterczyn, kwiatonów, pinakli i maswerków oraz pełnoplastyczna rzeźba anioła przed centralną częścią prospektu. Obecnie instrument ma 40 głosów. Wiatrownice stożkowe. Trzy miechy pływakowe: jeden dla manuału I i pedału z dźwignią do kalikowania nożnego wewnątrz szafy organowej, drugi dla manuału II wewnątrz szafy organowej, trzeci dla manuału III na piętrze wieży. Stół gry wolnostojący (grający siedzi prawym bokiem do prezbiterium). [opis pochodzi ze strony musicamsacram.pl]