У нас вы можете посмотреть бесплатно Drzewo uczące się światła | Epicka muzyka filmowa | Krzyk Cisz или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
To nie jest smutna piosenka. To jest piosenka o drodze. „Drzewo uczące się światła” powstało z mojego pomysłu i koncepcji – zarówno tekst, jak i obraz są autorską wizją opowiedzianą językiem metafor natury. Utwór został złożony w całość przy wsparciu narzędzi AI – muzyka, aranżacja i realizacja powstały we współpracy z technologią, jako forma artystycznego wsparcia dla mojej idei. To filmowa, kobieca opowieść o dorastaniu bez mapy, o uczeniu się światła wtedy, gdy nikt nie pokazuje kierunku. Bez oskarżeń, bez dosłowności. 🌿 Nie wszystkie drzewa rosną w lesie. 🌿 Niektóre uczą się światła same. Jeśli ten utwór coś w Tobie porusza – zostaw ślad. Subskrybuj, udostępnij, wróć do niego wtedy, gdy będzie potrzebny. Przyszłam na świat w przestrzeni bez echa gdzie poranki uczyły się mnie od zera A drzewa rosły krzywo ucząc się światła jakby nikt nie pokazał im kierunku Dni miały smak niedokończonych obietnic a noc zostawiała pytania bez odpowiedzi Liczyłam słoje zamiast lat każdy był próbą żeby nie pęknąć Powiedz czy drzewo bez lasu ma prawo stać Czy korzeń który nie znalazł ziemi wciąż może utrzymać świat Bo rosłam pochylona ku słońcu łamiąc wiatr ramionami Byłam cieniem dla cudzych zmęczeń dawałam liście zanim przyszła wiosna Każdemu ptakowi oddawałam gałąź zostając coraz lżejsza od siebie Myślałam że jeśli nie zakwitnę to nikt nie zauważy że żyję Powiedz czy drzewo musi być proste żeby trwać Czy burza która nauczyła mnie giąć się była błędem czy darem Bo rosłam na granicy pęknięcia ucząc korę jak chronić wnętrze Nie każda zima chciała mnie złamać Nie każda cisza była pustką Czasem to właśnie brak słońca uczył mnie jak je zapamiętać Dziś stoję jak drzewo które zna swoje miejsce nawet bez mapy Nie szukam lasu żeby mieć wartość nie proszę nieba o pozwolenie Moje korzenie nauczyły się mnie a moje gałęzie znają kierunek I mówię głośno bez strachu: jestem wystarczająca Nie wszystkie drzewa rosną w lesie. Nie wszystkie potrzebują cienia. Niektóre stają się nim same.