Seviyorum Diyende Usandım, Severim Diyenden de Usandım… | Abdullah Baba (ks) Hz.leri... скачать в хорошем качестве

Seviyorum Diyende Usandım, Severim Diyenden de Usandım… | Abdullah Baba (ks) Hz.leri...

Mürşid-i Kamilin Dilinden 1447-2026 Ramazan Sohbetleri - 18 - Hadimul Fukara Abdullah GÜRBÜZ (ks) Hz.leri ​​​​Seviyorum Diyende Usandım, Severim Diyenden de Usandım… Celaleddin Rumi… Yani Mevlânâ. Mevlânâ ismi, “Mevlâ’nın dostu”, “Allah’ın sevgili yari” anlamına gelir. Bir gün bu büyük zat hastalanır. O dönemde Selçuklu Sultanı olan Alaaddin Keykubat, sarayın yüksek bir yerinden Konya’ya bakar. Bütün caddelerin insanlarla dolduğunu görür. İnsanlar fevç fevç gelmektedir. Gözyaşı, hıçkırıklar, ağlama, zikir ve feryat… Sultan sorar: “Bunlar kim? Bir isyan mı var?” Cevap verirler: “Hayır efendim… Bunlar Celaleddin Rumi’nin âşıklarıdır.” Nasıl kelebekler ışığın etrafında dönerse, işte onlar da öyle. Mevlânâ hasta olduğu için ziyarete geldiler. Belki de cenaze namazına yetişecekler. Sultan hayret eder: “Bunu nasıl biliyorlar? O zaman telgraf da yoktu.” Ama kalp telgrafı vardı. Kalp telefonu vardı. Kalp aynası vardı. Nitekim ilahide söylendiği gibi: “Yalan söylemez, haram yemez. Yemen ellerinde Veysel Karani…” Eğer yalan söylersen, haram yersen, yemin edersen; elbette göremezsin. Onlar öyle bir hâl almışlardı ki, Konya fevç fevç dolmuştu. Sultan Alaaddin Keykubat şöyle der: “Biz hastalandığımız zaman neden bunların haberi olmuyor? Konya’nın haberi bile olmuyor.” Cevap verirler: “Efendim, onlar Allah’ın dostlarıdır. Basiret gözleri açılmıştır.” Sultan şöyle der: “Öyleyse bizden selam söyleyin. Allah ona hayırlı ömür, sıhhat ve afiyet versin.” Sultanın âlimleri, paşaları ve vezirleri Mevlânâ’yı ziyarete giderler. İçeri girdiklerinde görürler ki: Büyük Mevlânâ bir şilte üzerinde yatmaktadır. Yanında Hüsamettin Çelebi vardır. Elinde kalem ve divit ile Mevlânâ’nın söylediği Mesnevî’yi yazmaktadır. Gelenler der ki: “Sultan Alaaddin Keykubat size selam gönderdi. Allah size hayırlı ömürler, sıhhat ve afiyet versin.” Mevlânâ şöyle cevap verir: “Bırakın… ‘Seviyorum’ diyenden de usandım, ‘Severim’ diyenden de usandım.” “Aşık, maşukuna kavuşacak.” “Gerdek gecesine giren bir damadı arkasından niçin çekiyorsunuz?” “Ben o dosta gidiyorum. Ben o Hâlık-ı Zülcelâl’e gidiyorum. Ben Nur-u Muhammedî’ye gidiyorum.” “Benim için dua edip de beni dünyaya çekmeyin.” “Ben öldüğüm zaman ağlamayın. Düğün yapın, bayram yapın.” İşte buna Şeb-i Arûs denir. Çünkü o gece, kulun Rabbine kavuştuğu gecedir. Aşık, maşukuna kavuşur. Kul, Rabbine kavuşur. Ve onlar, bu mübarek günleri böyle ihya etmişlerdir. @Abdullah Baba #abdullahbaba​​​​​​ #abdullahbabacom​​​​​​ #ramazansohbetleri2026