جمشید اسدی در گفتگو‌ با آقای مرتضی موسوی، مدیر پیشین اداره ضد جاسوسی ساواک скачать в хорошем качестве

جمشید اسدی در گفتگو‌ با آقای مرتضی موسوی، مدیر پیشین اداره ضد جاسوسی ساواک

در علوم سیاسی، «قتل سیاسی» فقط به ترور علنی محدود نمی‌شود. ادبیات آکادمیک از نوعی حذف فیزیکی سخن می‌گوید که نه با گلوله، بلکه با «ابهام» عمل می‌کند: مرگ‌هایی که رسمی، طبیعی یا اتفاقی معرفی می‌شوند، اما در متن منازعهٔ قدرت، کارکردی کاملاً سیاسی پیدا می‌کنند. این همان چیزی است که می‌توان آن را «قتل سیاسی خاموش» نامید؛ ابزاری برای حذف بی‌هزینه، بی‌سر و صدا و بی‌مسئولیت. در جوامع انقلابی و نظام‌های در حال تثبیت، چنین مرگ‌هایی نه استثنا، بلکه بخشی از منطق قدرت‌اند. زیرا وقتی قانون هنوز نهادینه نشده و رقابت سیاسی صفر-جمع است، حذف فیزیکی می‌تواند جایگزین حذف سیاسی شود. در این وضعیت، مرگ دیگر یک رویداد زیستی نیست؛ به «پیام» تبدیل می‌شود. تاریخ معاصر ایران نیز پر است از مرگ‌هایی که پرسش‌برانگیز مانده‌اند: آیا صرفاً تصادف بودند؟ پیامد شرایط؟ یا تصمیم‌هایی سیاسی در پوشش امر طبیعی؟ امشب قصد نداریم حکم صادر کنیم، اما می‌خواهیم از منظر تحلیل قدرت بپرسیم: چه زمانی مرگ یک فرد، نشانهٔ کارکرد پنهان سیاست می‌شود و چرا برخی مرگ‌ها بیش از زندگی افراد معنا پیدا می‌کنند؟ آقای مرتضی به مدت ۲۱ سال در اداره کل دوم، بخش ضدجاسوسی ساواک، مشغول به‌کار بود. پرسش‌های این برنامه بر پایه کتاب آقای مرتضی موسوی «ساواک، از تأسیس تا انحلال» است. به ایشان درود می فرستم. پس از خوش‌و‌بش ایشان با بیندگان به هم اندیشی با ایشان می نشینیم.