TaeHyung İle Hayal Et - " Sana Takıntılı Olan Mafya, Ailenin Borcu Karşılığında Seni İster " - |2/2| скачать в хорошем качестве

TaeHyung İle Hayal Et - " Sana Takıntılı Olan Mafya, Ailenin Borcu Karşılığında Seni İster " - |2/2|

☃️ |" • Sweet Crisis • " ❄ |" Sana Takıntılı Olan Mafya Babası, Ailenin Borcu Karşılığında Seni İster " ☄ |" Kim TaeHyung - Jung Lillian " ⚡ |" Lana Del Rey - Paradise & Katy Perry - E.T " Özgün - İki Bölümlük🧚‍♀️                                   • KURGU • Boğazıma kadar inen sert su damlaları beni sakinleştirmak yerine karnımda alevler oluşmasına neden olurken, TaeHyung'un aniden kurduğu cümleler gözlerimi kocaman açıp, ona bakmamı sağlamıştı. KTH:" Benimde o kadar zamanım yok. Bu neden hem kimsenin canı yanmaması adına, hem de bu borcu kısa yoldan halletmek adına kızınızı soyismimi taşımasını, karım olmasını istiyorum. " Elimdeki su bardağı ile donmuş bir vaziyette TaeHyung'a bakmaya devam ederken, kimseden ses çıkmamış olması kesinlikle iyiye bir işaret değildi. TaeHyung ise cevap beklercesine babama bakıyordu. Gözlerine yansıyan kararlılığı, derince yutkunmama neden olurken yavaşça elimdeki bardağı masaya bırakmış ve ayağa kalkmıştım. Bakmadı. Gözlerini, bu hareketimle bile bana döndürmedi. Ne babamdan, ne de annemden bir cevap vardı. Ki cevaba da gerek yoktu. Çünkü böyle bir şey söz konusu bile olamazdı! " Sen kendini ne sanıyorsun? " Tahmin ettiğimden daha kısık çıkan sesimle beraber dudağını kenara kıvırdığında iki elimi de masaya dayamıştım. " Sen kimsin, hm? " Sakinliğime katılan aşağlayıcı ses tonum ortayı daha da gererken gözlerimin istemdışı yavaş yavaş dolduğunu hissetmiştim. Başımı aşağa indirerek derin bir nefes almış, ardından ellerimi masadan çekerek gözlerimdeki doluluğu saklamak adına gülümsemiştim. " Senin zamanının olup, olmaması umrumda değil Kim TaeHyung. Hâtta ne kadar süreceği de umrumda değil fakat o borcu kapatacağım. " Diyerek anneme dönmüş ve yanağına küçük bir öpücük bıraktıktan sonra babama çevirmiştim bedenimi. " Afiyet olsun size. " Babamın kafasını sallamasıyla istediğim izni aldığımda TaeHyung'a bakma gereği bile duymadan masadan ayrılmış ve restorantın çıkışına yönelmiştim. ~ " Nasıl uykun gelmez Lillian?! " Kendime kızarak yatakta doğrulmuş ve komedinin üzerindeki gece lambasına uzunıp, yakmıştım. Göz bebeklerime ulaşan ışık gözlerimi birkaç kez kırpıştırıp, açmana neden olurken üzerimdeki örtüyü tek elimle kenara çekmiş ve ayağa kalkmıştım. Adımlarım odamın balkonuna yönelirken itiraz etme gibi bir düşünce asla aklımdan geçmemişti. Balkonun kapısına ulaştığımda bordo rengindeki perdeyi kenara çekmiş fakat çektiğim gibi de aklıma gelen TaeHyung ile duraksamıştım. Bugün gerçek anlamda şaşırdığım, heyecanlandığım, asla tahmin etmediğim şeyler yaşamıştım ve bunlar, bana oldukça fazla gelmişti. Aşırı derecede normal geçen hayatım, bir anda tepetaklak olmuştu. Bunu da yapan ben değil, izinsiz bir şekilde hayatıma giren bir adam yapmıştı. Başımı, beni boğan düşünceler ile sağa - sola sallamış ve balkonun kapısını açarak bedenimi esen soğuk havayla buluşturmuştum. Üşengeçliğimin verdiği ağırlık ile hırka almayı es geçmiş, balkonu saran demirliklere yönelmiştim. Esen rüzgâr yüzümle buluşarak gözlerimin kısmamı sağlarken parmaklarımla demirlikleri kavramış ve önümdeki boş sokaklara bakmıştım. Bu gece diğer günlerin aksine daha da sessizdi. Daha boğucu ve kasvetliydi. Sıkkın bir nefes vererek demirliklerden elimi kaldırmış ve önümde birleştirmiştim ki sokaktan geçen tanıdık siyah araba ile kaşlarımı çatmıştım. Hayır canım. Yanlış görmüş olabilirim. Sonuçta evimi gözetleyecek kadar yürek yemiş olamazdı, değil mi? İyi değildim. TaeHyung denen o mafya bozuntusu, iyice ayarlarımı bozmuştu. Neden bu kadar sinir kaptığım bir adamın her daim kafamın içinde dolanmasını, anlayamıyordum. Ya da neden bu olayları onun yüzünden büyüttüğümü... Karmakarışık bir kafam vardı ve bu karmaşlığa neden olan bir adam vardı. Bu, benim açımdan asla iyi değildi. Bedenimi titreten rüzgâr ile kendime geldiğimde son kez bomboş olan sokağa göz atmış, ardından üşütmemek adına içeri girmiştim. Balkonun kapısını perdeyle beraber kapatıp, yatağıma ilerlemiş ve uykumun olmadığını bile bile geceyi sonlandırmaya çalışmıştım. ~ " Aptal kafam! Yağmur yağacağını bile bile nasıl şemsiye almazsın!? " Kendi aptallığıma söylene söylene şirketin kapısından çıkmış ve bedenimi yağan yağmurun altına bırakmıştım. Yağmur yağacağını bildiğim hâlde şemsiye almak istememiştim fakat şu an, bu kararımın ne kadar kötü olduğunu fark ediyordum. Çünkü yağmur her saniye daha da şiddetleniyordu. Adımlarımı hızlandırarak otobüs ya da taksi durağı gibi bir yer aramaya başladığım ân da üzerime dökülen su damlaların kesilmesi afallamama neden olmuştu. Adımlarım bu nedenden dolayı yavaşlarken, burnuma ulaşan ağır sigara kokusu yüzümü buruşturmuştu. Kafamı hafifçe havaya kaldırarak üzerime tutulan şemsiyeyi görmüş, istemdışı da olsa gülümsemiştim. Bir şey demeyerek yürümeye devam ettiğimde onunda aynı kararlılık ile benimle birlikte yürüdüğünü görmüştüm. " Ne inatçı çıktın sen? " YORUMLARA ANAM🧚‍♀️