ปฏิจจสมุปบาท ผัสสะคือจุดเริ่ม เวทนาจึงเกิด เข้าใจเหตุปัจจัยให้ชัด скачать в хорошем качестве

ปฏิจจสมุปบาท ผัสสะคือจุดเริ่ม เวทนาจึงเกิด เข้าใจเหตุปัจจัยให้ชัด

ตอนที่ 1 เวทนาไม่เกิดลอย ๆ แต่เกิดเพราะผัสสะ การกระทบทั้งหกทางเป็นเหตุให้ความรู้สึกเกิด สุข ทุกข์ หรือเฉย ล้วนมีการกระทบมาก่อน ตอนที่ 2 ผัสสะไม่เกิดลอย ๆ แต่ต้องอาศัยนามรูปเป็นปัจจัย เมื่อนามรูปมี การกระทบจึงเกิดได้ และเมื่อกระทบ เวทนาจึงเกิด ตอนที่ 3 ผัสสะบางครั้งให้เวทนาแรง บางครั้งเบา เพราะนามรูปและสิ่งที่สะสมไว้ในใจต่างกัน ความจำและความกำหนดหมายมีผลต่อความหนักเบาของเวทนา ตอนที่ 4 เมื่อเวทนาเกิด ใจเริ่มเคลื่อนไหว สุขทำให้เอนเอียงไปหา ทุกข์ทำให้เอนเอียงไปผลัก จุดนี้เป็นช่วงต่อสำคัญก่อนกระแสจะยาว ตอนที่ 5 จากเวทนา ความอยากเริ่มก่อตัว ถ้าเวทนาไม่ถูกเห็น ความอยากจะตามทันที และเริ่มขยายเป็นการคิด การพูด การกระทำ ตอนที่ 6 เวทนาเป็นฐานของความอยาก สุขนำไปสู่การอยากรักษา ทุกข์นำไปสู่การอยากกำจัด เฉยอาจนำไปสู่การอยากเติม ตอนที่ 7 เมื่อความอยากเกิด การแสวงหาตามมา กระแสเริ่มยาวขึ้นจากจุดเล็ก ๆ ในใจ ก่อนจะกลายเป็นพฤติกรรมภายนอก ตอนที่ 8 ความอยากที่ถูกตามซ้ำกลายเป็นความยึดถือ ความยึดไม่เกิดทันที แต่ก่อตัวจากการย้ำซ้ำหลายครั้ง ตอนที่ 9 เมื่อมีความยึด การมองโลกเปลี่ยนไป ผัสสะครั้งใหม่จะไม่เริ่มจากศูนย์ แต่เริ่มจากฐานที่ยึดไว้แล้ว ตอนที่ 10 ความยึดนำไปสู่การปกป้องและความขัดแย้ง ผัสสะเพียงเล็กน้อยอาจกลายเป็นเรื่องใหญ่ เพราะมีความยึดรองรับ ตอนที่ 11 เมื่อกระแสหมุนซ้ำ ความคุ้นชินก่อตัว กลายเป็นรูปแบบการตอบสนองอัตโนมัติ จนดูเหมือนเป็นนิสัย ตอนที่ 12 จุดที่ควรเห็นให้ทันคือช่วงเวทนาเพิ่งเกิด เพราะเป็นจุดที่ยังไม่ยาวไปถึงความอยากและความยึด ตอนที่ 13 การเห็นเวทนาในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่การหยุดโลก แต่คือการรู้ทันความรู้สึกสั้น ๆ ก่อนจะขยายเป็นเรื่อง ตอนที่ 14 เมื่อเวทนาไม่ถูกตามซ้ำ กระแสจะสั้นลง สุขและทุกข์จะเปลี่ยนไปตามธรรมดา ไม่ถูกยืดด้วยความคิด ตอนที่ 15 เมื่อกระแสสั้นลงบ่อย ๆ รูปแบบเดิมจะอ่อนกำลัง ความคุ้นชินที่เคยแรงจะค่อย ๆ เบา ตอนที่ 16 เมื่อรูปแบบเดิมอ่อนลง การเห็นผัสสะจะชัดขึ้น ใจเริ่มเห็นช่วงก่อนการเอนเอียง ตอนที่ 17 เมื่อเห็นลำดับเหตุชัด สุขและทุกข์ไม่พาไปไกล ความสงบเกิดจากการเห็นเหตุ ไม่ใช่การกดอารมณ์ ตอนที่ 18 เมื่อใจไม่ไหลตามเวทนา ความสัมพันธ์กับโลกเปลี่ยน การตอบสนองช้าลง ความขัดแย้งลดลง ตอนที่ 19 เมื่อเห็นซ้ำ ๆ ความคุ้นชินใหม่เกิดขึ้น ใจเริ่มไม่รีบตามเวทนาเหมือนเดิม ตอนที่ 20 สรุปหมวด: ผัสสะเป็นจุดเริ่ม เวทนาเป็นจุดที่มองเห็นได้ การไม่ตามเวทนาเป็นจุดที่ทำให้ทั้งกระแสเบาลง แหล่งที่มา เนื้อหาหมวดที่ 7 “เวทนา มีผัสสะเป็นปัจจัย” เรียบเรียงอิงตามหลักเหตุปัจจัยในพระไตรปิฎก โดยเฉพาะตอนว่าด้วย เพราะผัสสะเป็นปัจจัย จึงเกิดเวทนา เพราะนามรูปเป็นปัจจัย จึงมีผัสสะ อ้างอิงจาก พระไตรปิฎก ฉบับภาษาไทย มหานิทานสูตร พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย บทสนทนาระหว่างพระผู้มีพระภาคกับพระอานนท์ที่ยกมาในเนื้อหา ใช้ถ้อยคำตามพระไตรปิฎก หมายเหตุลิขสิทธิ์ เนื้อหาในชุดนี้เป็นการเรียบเรียงและขยายความจากพระไตรปิฎก มิใช่การคัดลอกพระสูตรทั้งบทแบบคำต่อคำ จัดทำเพื่อการศึกษาและเพื่อให้เข้าใจหลักเหตุปัจจัยได้ง่ายขึ้นในภาษาร่วมสมัย ไม่มีเจตนาดัดแปลงคำตรัสในส่วนบทสนทนา แฮชแท็ก #พระไตรปิฎก #มหานิทานสูตร #เหตุปัจจัย #ผัสสะ #เวทนา #ธรรมะเข้าใจง่าย #ปฏิจจสมุปบาท #สุตตันตปิฎก #ธรรมะ #ศึกษาธรรม