hooren/AI - Somewhere beyond the horizon line скачать в хорошем качестве

hooren/AI - Somewhere beyond the horizon line

Somewhere beyond the horizon line Verse 1 I watch the city lights, they flicker in the rain, But every glow reminds me you’re a world away again. I trace your name in steam upon my window late at night, Pretending that the distance bends and pulls you back in sight. Verse 2 You’re somewhere past the skyline, in a different kind of day, And I’m here counting hours that keep slipping far away. I try to keep my heartbeat steady, calm this restless mind, But longing travels faster than the speed of any light. Chorus Feels like we’re drifting through galaxies apart, But I still feel your gravity pulling at my heart. I’m holding on to hope until the moment when The space between us closes and you’re in my arms again. Verse 3 I walk familiar streets, but they don’t feel the same, Your laughter used to echo here, now silence knows my name. I search for little sparks to keep the loneliness at bay, But every quiet corner whispers you’re too far away. Verse 4 Still I keep on moving, trying not to fall, Finding tiny reasons just to rise above it all. I paint the future softly with the colors of your face, And dream about the moment when we meet in the same place. Chorus Feels like we’re drifting through galaxies apart, But I still feel your gravity pulling at my heart. I’m holding on to hope until the moment when The space between us closes and you’re in my arms again. Tekst (pol) Zwrotka 1 Patrzę na światła miasta, migoczą w deszczu, Lecz każdy blask przypomina, że znów jesteś o świat dalej. Rysuję twoje imię w parze na oknie późną nocą, Udając, że dystans się wygina i przyciąga cię z powrotem w mój zasięg. Zwrotka 2 Jesteś gdzieś za linią horyzontu, w innym rodzaju dnia, A ja liczę godziny, które wciąż wymykają się daleko. Próbuję uspokoić serce, wyciszyć ten niespokojny umysł, Lecz tęsknota podróżuje szybciej niż jakiekolwiek światło. Refren Czuję, jak dryfujemy jak galaktyki od siebie, A jednak wciąż czuję twoją grawitację, jak ciągnie moje serce. Trzymam się nadziei aż do chwili, gdy Przestrzeń między nami zniknie, a ty znów będziesz w moich ramionach. Zwrotka 3 Idę znajomymi ulicami, lecz nie są już takie same, Twoje śmiechy kiedyś tu brzmiały, teraz cisza zna moje imię. Szukam małych iskier, by trzymać samotność na dystans, Lecz każdy cichy zakątek szepcze, że jesteś zbyt daleko. Zwrotka 4 A jednak idę dalej, starając się nie upaść, Znajdując drobne powody, by wznieść się ponad to wszystko. Maluję przyszłość delikatnie kolorami twojej twarzy I śnię o chwili, gdy spotkamy się w tym samym miejscu. Refren Czuję, jak dryfujemy jak galaktyki od siebie, A jednak wciąż czuję twoją grawitację, jak ciągnie moje serce. Trzymam się nadziei aż do chwili, gdy Przestrzeń między nami zniknie, a ty znów będziesz w moich ramionach. Wygenerowano z użyciem AI.