Pilgrimage at Archdiocesan Shrine of Our Lady of Loreto and St. Anthony of Padua Shrine скачать в хорошем качестве

Pilgrimage at Archdiocesan Shrine of Our Lady of Loreto and St. Anthony of Padua Shrine

Kasaysayan: Ang mga Pransiskano sa pamumuno ni Padre Blas de la Madre de Dios, ang Provincial Father ng Philippine Franciscan mission, ay nagtayo ng unang simbahan sa lugar ng Sampaloc noong 1613. Ito ay ginawang parokya noong taon ding iyon, kasama ang paglalagay ng imaheng Marian ng Our Lady of Loreto. Isang kumbento ang itinayo malapit sa simbahan na noong 1621 na nagsilbing unang tahanan ng kongregasyon ng Poor Clares sa bansa na pinamumunuan ni Mother Jeronima de la Asuncion bago sila lumipat sa Intramuros sa huling bahagi ng taong iyon.[2] Ang unang simbahan ay muling itinayo ng dalawang beses, una noong 1640 bilang resulta ng 1639 na pag-aalsa ng mga Tsino na sumunog sa simbahan, at muli noong 1666 pagkatapos ng pinsala mula sa 1645 na lindol at dahil sa mga pangangailangan ng lumalaking komunidad sa Sampaloc. Naapektuhan din ang simbahan ng lindol noong 1880, at pagkatapos ay itinayong muli ang nabagsak na tore nito.[2] Ang orihinal na hurisdiksyon ng parokya ng Sampaloc ay binubuo hindi lamang ang kasalukuyang distrito ng Sampaloc ngunit ito rin ay umabot sa kasalukuyang Pandacan at Santa Mesa. Nahiwalay ang Pandacan upang magkaroon ng sariling parokya noong 1712 habang ang isang hiwalay na parokya para sa Santa Mesa ay itinatag noong 1911. Noong 1932, isa pang paghahati ang ginawa sa teritoryo ng parokya nang itatag ang isang parokya upang maglingkod sa komunidad sa silangang bahagi ng Sampaloc na kilala bilang Balic-Balic. Ang pangangasiwa ng parokya ng Sampaloc noon ay ibinigay sa Arkidiyosesis ng Maynila, na ipinatupad noong 1899. Ang Labanan sa Maynila noong 1945 ay ganap na winasak ang orihinal na simbahan. Pansamantalang itinayo ang simbahan bilang isang istrakturang kahoy at kawayan habang ang mga plano ay ginawa para sa pagtatayo ng mas permanenteng istraktura. Noong Nobyembre 22, 1958, ang kasalukuyang simbahan ay natapos at muling inilaan sa Our Lady of Loreto. Ang simbahan ay pinalamutian pa ng pagdagdag ng isang bronze sculpture noong 1975 ng Filipino sculptor na si Ed Castrillo.[2] Ang simbahan ay itinaas sa katayuan ng archdiocesan shrine ng Archdiocese of Manila noong Disyembre 5, 2002. Katabi ng Our Lady of Loreto Archdiocesan Shrine ang St. Anthony of Padua Shrine, isang simbahan na pinangangasiwaan ng Venerable Third Order of the Franciscans (Espanyol: Venerable Orden Tercera). Tinunton ng simbahan ang mga pinagmulan nito noong 1794, nang ang Ikatlong Orden ay nagpatuloy sa pagtatayo ng sarili nitong simbahan malapit sa lugar ng Loreto Church sa imbitasyon ng kanilang mga kapatid na Pransiskano na nangangasiwa sa Loreto noong panahong iyon. Ang simbahan ay orihinal na inialay sa Our Lady of the Pilgrims (Espanyol: Nuestra Señora de la Peregrina), ngunit ito ay nawasak kasama ang orihinal na Loreto Church sa Labanan sa Maynila noong 1945.[3] Ang trabaho ay nagpatuloy sa ilang sandali para sa pagtatayo ng bagong simbahan, na natapos noong 1947. Sa pagkakataong ito ang simbahan ay inialay bilang isang dambana kay St. Anthony ng Padua matapos magpasya ang mga Pransiskano na ilipat ang mga gawaing debosyonal sa St. Simbahan sa Intramuros hanggang Sampaloc Church. Dahil sa kanilang kalapitan at ibinahaging kasaysayan, ang mga simbahan ng Loreto at St. Anthony ay nakilala bilang "kambal na simbahan ng Sampaloc" at "kambal na simbahan ng Bustillos". YouTube channel:    / @thepilgrimsvlog3837   #Chibitheexplorer #Thepilgrimsvlog #Happy1styearanniversaryKaChibi #Happy1styearanniversaryKaPilgrim