พูดการเมืองไม่ใช่กิจของสงฆ์ скачать в хорошем качестве

พูดการเมืองไม่ใช่กิจของสงฆ์

#พระสงฆ์กับการเมืองในกรอบ “ธรรมาธิปไตย” เป็นประเด็นที่ต้องอธิบายอย่างรอบคอบ เพราะเกี่ยวข้องทั้ง พระธรรมวินัย และ สังคมการเมือง โดยสามารถสรุปเป็นหลักใหญ่ ๆ ดังนี้ 1) ความหมายของ “ธรรมาธิปไตย” ธรรมาธิปไตย คือ การให้ “ธรรมะ” เป็นใหญ่ ไม่ใช่อำนาจของคน ไม่ใช่อำนาจของเสียงข้างมาก แต่คือ ความถูกต้อง ยุติธรรม เมตตา และปัญญา เป็นหลักตัดสินใจ แนวคิดนี้มีรากจากพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะคำสอนของ พระพุทธเจ้า ที่เน้นการปกครองตนเองด้วยศีล สมาธิ ปัญญา 2) หลักพระธรรมวินัยต่อ “การเมือง” ตามพระวินัย ❌ พระสงฆ์ ห้ามเล่นการเมืองแบบฆราวาส ไม่สมัครพรรค ไม่หาเสียง ไม่ยึดฝ่าย ยึดอำนาจ ✔️ แต่พระสงฆ์ ไม่ถูกห้าม จากการ แสดงหลักธรรม ตักเตือนความไม่เป็นธรรม ชี้ผิด–ชี้ถูกในเชิงศีลธรรม ดังนั้น พระสงฆ์ไม่ใช่นักการเมือง แต่เป็น เข็มทิศทางศีลธรรมของสังคม 3) บทบาทของพระสงฆ์ในธรรมาธิปไตย พระสงฆ์มีบทบาททางการเมือง “เชิงธรรม” ได้ใน 4 ระดับ 1. ระดับบุคคล สอนให้ประชาชนรู้จัก ศีล 5 ไม่ตกเป็นเครื่องมือของนักการเมือง ใช้ปัญญา ไม่หลงวาทกรรม 2. ระดับสังคม ตักเตือนความอยุติธรรม พูดเรื่องคอร์รัปชัน ความโลภ ความรุนแรง ยืนข้างความถูกต้อง ไม่ใช่ข้างอำนาจ 3. ระดับผู้ปกครอง สอน ทศพิธราชธรรม เตือนนักการเมืองให้ยึดธรรม ไม่ใช่ผลประโยชน์ 4. ระดับวิกฤตชาติ เมื่อบ้านเมืองเสื่อมศีลธรรม พระสามารถ “เปล่งเสียงธรรม” เพื่อหยุดความชั่ว แต่ต้องไม่ลงไปเป็นคู่ขัดแย้งทางอำนาจ 4) เส้นแบ่งสำคัญที่พระต้องรักษา สิ่งที่ควรทำ สิ่งที่ไม่ควรทำ สอนธรรมะทางการเมือง ชี้นำให้เลือกพรรค ตักเตือนผู้มีอำนาจ รับตำแหน่งทางการเมือง ยืนข้างความยุติธรรม ยืนข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง เป็นศูนย์รวมศรัทธา เป็นเครื่องมือทางการเมือง 5) สรุปสั้นที่สุด 🔸 พระสงฆ์ไม่ปกครองประเทศ 🔸 แต่ธรรมะต้องปกครองใจนักการเมือง 🔸 นี่แหละคือ “การเมืองแบบธรรมาธิปไตย” 🙏