Vechtcast #17 - Zandpad splijt Stichtse Vecht: stevig debat over veiligheid en doorstroming скачать в хорошем качестве

Vechtcast #17 - Zandpad splijt Stichtse Vecht: stevig debat over veiligheid en doorstroming

In de 17e aflevering van de podcast Vechtcast van de Vechtplassencommissie gaan wethouder Hans van den Akker en VPC-lid Jaap van ’t Hek onder leiding van Vechtplassencommissie-voorzitter Pieter Broertjes met elkaar in debat over het recente raadsbesluit rond het Zandpad. De gemeenteraad besloot een krediet beschikbaar te stellen voor herstel beschoeiing vechtoever en herinrichting van het Zandpad. Daarmee wordt de weg niet verkeersluw ingericht, wat leidt tot discussie over veiligheid, participatie en de toekomst van de Vecht-oever. Veiligheid versus verkeersfunctie Centraal in het gesprek staat de vraag welke functie het Zandpad moet krijgen. Tien jaar geleden stelde de gemeenteraad een volgorde vast: veiligheid eerst, daarna leefbaarheid, bereikbaarheid en tot slot doorstroming. Volgens Jaap van ’t Hek is die prioriteit verschoven. “Tien jaar lang is gezegd: veiligheid eerst. En nu zijn elementen die voor veiligheid moesten zorgen geschrapt,” zegt hij. Hij wijst op het vervallen van een geplande haag en een apart voetpad langs de Vecht. Wethouder Hans van den Akker bestrijdt dat veiligheid ondergeschikt is geworden. Wel benadrukt hij dat het Zandpad een belangrijke verkeersverbinding is tussen Maarssen en Nieuwersluis. “Als wij het Zandpad tot een autoluwe weg zouden maken, terwijl het toch een belangrijke verbinding is, dan krijg je een waterbedeffect.” Volgens hem moet worden gekeken naar de totale verkeerscirculatie in de gemeente, nu en in de toekomst. Rol van participatie en besluitvorming Een tweede spanningspunt in aflevering 17 van Vechtcast betreft het participatieproces. De Vechtplassencommissie nam deel aan een klankbordgroep waarin bewoners, ondernemers en belangenorganisaties meedachten over de herinrichting. Van ’t Hek stelt dat nieuwe inzichten van het college niet opnieuw met betrokkenen zijn besproken. Volgens hem is er daardoor een verschil ontstaan tussen draagvlak in de raad en draagvlak onder bewoners. Van den Akker benadrukt dat participatie niet betekent dat inwoners meebeslissen. “Participatie is geen meebeslissen. Uiteindelijk ligt de beslissing bij de gemeenteraad.” Volgens de wethouder was een besluit noodzakelijk, mede vanwege de slechte staat van de oeverbeschoeiing en oplopende kosten bij verdere vertraging. Toekomstbeeld van het Zandpad Het besluit betekent dat eerst de oeverbeschoeiing, fundering en kabels en leidingen worden aangepakt. De geplande damwanden roepen bij de Vechtplassencommissie zorgen op over het uiterlijk van het gebied. Van ’t Hek spreekt van een ingreep met langdurige gevolgen: “Je bouwt nu iets voor honderd jaar. Voor honderd jaar geef je gezicht aan het Zandpad.” Het college onderzoekt nog hoe de damwanden visueel kunnen worden afgewerkt, bijvoorbeeld met zogenoemde ‘cosmetische schorten’. Over de uiteindelijke uitstraling beslist een volgende gemeenteraad. Daarmee is het politieke besluit genomen, maar het debat over de toekomst van het Zandpad is nog niet ten einde.