Kar | Ahmet Muhip Dıranas скачать в хорошем качестве

Kar | Ahmet Muhip Dıranas

Kimi şiirler kar gibi yağar insanın içine… Sessiz, ağır ve kaçınılmaz. Ahmet Muhip Dıranas bu şiirde karı bir mevsim olmaktan çıkarır; onu hatıraların üzerine serilen bir kefen, sesin kaybolduğu uzak bir ufuk, zamanın ağır ağır donduğu bir âna dönüştürür. “Sesin nerde kaldı?” diye sorarken şair, Aslında geçmişe, kaybolan aşka, Unutulmuş şarkılara ve belki de insanın kendisine seslenir. Bu dizelerde mavi ne sabahtır ne akşam. Zaman askıdadır. Dünya beyaz bir suskunluğun içindedir. Kar yağdıkça hafızamız örtülür, Aynalar buğulanır, Ve insan, büyük yalnızlığını ilk defa bu kadar berrak görür... KAR Kardır yağan üstümüze geceden, Yağmurlu, karanlık bir düşünceden, Ormanın uğultusuyla birlikte Ve dörtnala dümdüz bir mavilikte Kar yağıyor üstümüze, inceden. Sesin nerde kaldı, her günkü sesin, Unutulmuş güzel şarkılar için Bu kar gecesinde uzaktan, yoldan, Rüzgâr gibi tâ eski Anadolu'dan Sesin nerde kaldı? kar içindesin! Ne sabahtır bu mavilik, ne akşam! Uyandırmayın beni, uyanamam. Kaybolmuş sevdiklerimiz aşkına, Allah aşkına, gök, deniz aşkına Yağsın kar üstümüze buram buram... Buğulandıkça yüzü her aynanın Beyaz dokusunda bu saf rüyanın Göğe uzanır - tek, tenha - bir kamış Sırf unutmak için, unutmak ey kış! Büyük yalnızlığını dünyanın. Ahmet Muhip DRANAS Seslendiren | Serkan Tavşanlı #AhmetMuhibDıranas #KarŞiiri #ŞiirSeslendirme #Edebiyat #ŞiirSokakta #SesliŞiir #KışRuhu #TürkEdebiyatı