Powtórka z teorii widzenia, CSW Zamek Ujazdowski скачать в хорошем качестве

Powtórka z teorii widzenia, CSW Zamek Ujazdowski

Artyści: Konstanty Brandel, Luis Buñuel / Salvador Dalí, Max Ernest / Paul Éluard, Hans Hamngren, Tadeusz Kantor, André Kertesz, Jerzy Kujawski, Zbigniew Libera, Jill Magid, Michal Martychowiec, Jadwiga Maziarska, Aernout Mik, Jan Piotr Norblin, Andrzej Pawłowski, Józef Robakowski, Jerzy Rosołowicz, Thomas Ruff, Zbigniew Rybczyński, Władysław Strzemiński, Stefan Themerson, Stanisław Ignacy Witkiewicz, Krzysztof Wodiczko, Andrzej Wróblewski, Jan Ziarnko, Alicja Żebrowska Wystawa czynna do 01.11.2010 Kuratorzy: Prof. Andrzej Turowski, Zofia Machnicka Koordynator projektu: Karolina Nowak Galeria 2 Powtórka z teorii widzenia jest wystawą, na której problemy widzialności, postrzegania, obserwacji i poznania wzrokowego, innymi słowy „fizyki i metafizyki wizualności", czyli podstawy sztuk plastycznych i przedmiot eksperymentów artystycznych, są pokazane w różnych konfiguracjach ideologicznych i technologicznych. Dotyczą one w równym stopniu samego oka i jego zdolności percepcyjnych, jak i narzędzi oraz teorii optycznych, które pomagają we wzrokowym uchwyceniu (uobecnieniu) i wyjaśnieniu (ideologie) umykającej realności (marzenie o przezwyciężeniu niewidzialnego i niewyrażalnego). Nie jest to zagadnienie nowe. Na wystawie chodzi o jego ponowne i oryginalne postawienie w kontekście polskiej tradycji modernistycznej oraz wybranych, mniej znanych i w innym świetle ukazanych, prac twórców współczesnych. Tytuł wystawy odnosi się do Teorii widzenia (1936-1958), rozprawy Władysława Strzemińskiego, prekursora światowej awangardy, wyjaśnianej na ekspozycji nigdy nie pokazywanymi pracami artysty na kalkach, a powiązanymi plastycznie z jego pejzażami, rysunkami, kolażami i obrazami. Idea Strzemińskiego miała podwójne odniesienia. Wyrażała pragnienie objęcia okiem pamięci człowieka (historia) i skonkretyzowanie jej w przestrzennej strukturze obrazu (powidok). Podjęta przez Strzemińskiego próba przezwyciężenia iluzji, mająca swoją długą tradycję w sztuce nowoczesnej odwoływała się, tak do różnych teorii wizualności, jak aparatów optycznych wspomagających oko. Zatem, z jednej strony były to dzieje perspektywicznej budowy obrazu we wszelkich jej odmianach od XVI wieku po dzień dzisiejszy (Dürer, Schott, Ziarnko, Norblin, Brandt, Hamngren), z drugiej, historia maszyn optycznych, zapoczątkowana renesansową camera obscura (od latarni magicznej po stereoskopy). Na wystawie kluczową maszyną do widzenia, jest dobrze znany fotoplastykon, którego obrazy w trzech wymiarach obserwowane przez system soczewek w obrotowej konstrukcji pobudzały egzotyczną i erotyczną wyobraźnię masowego widza od końca XIX wieku po lata 50. XX wieku. Dalsza część opisu na stronie: http://csw.art.pl/index.php?action=ak... Partner wystawy: Fundacja Polskiej Sztuki Nowoczesnej Wystawa powstała we współpracy z Ambasadą Królestwa Niderlandów w Warszawie, Instytutem Francuskim w Warszawie oraz Getty Images Wystawa zrealizowana dzięki wsparciu finansowemu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Fundacji Mondriaana oraz Institut für Auslandsbeziehungen e.V. Partner strategiczny: SAMSUNG Patronat medialny: Gazeta Wyborcza, Trójka - Program 3 Polskiego Radia, Aktivist, Exklusiv, Sztuka.pl, Artinfo.pl, Stolica, Elle Decoration