У нас вы можете посмотреть бесплатно Καρπάσια μου ολόδροση или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
Καρπάσια μου ολόδροση Σύνθεση/Ερμηνεία: Αβραάμ Κοντός Ποίηση: Ντίνος Κοντός Από το δίσκο: Ποιητική Νοσταλγία Ενορχήστρωση: Αβραάμ Κοντός/Μιχάλης Ρούσος Ηχογράφηση/Μήξη/Παραγωγή: Μιχάλης Ρούσος Η ηχογράφηση έγινε στα Mic R. Studios – Αύγουστος 2018 Κυκλοφόρησε: Δεκέμβριος 2018 Η αγωνία μου και η έγνοια μου για το μέλλον της κοινότητάς μας, μετά από τα τραγικά γεγονότα της Τουρκικής Εισβολής στο νησί μας το καλοκαίρι του 1974, ψάχνουν συμμάχους/εθελοντές για να περπατήσουμε τον αγώνα ενάντια στην αφομοίωση, τον αφανισμό και την καταστροφή. Για τον αγώνα της επιστροφής στα σκλαβωμένα χωριά μας. Γι’ αυτό το λόγο κυκλοφορώ το βιβλίο «ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ – Οι Μαρωνίτες στην Κύπρο- Ιστορία-Άνθρωποι-Παράδοση-Πολιτισμός», μαζί με τον ομώνυμο ψηφιακό δίσκο «ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ». Το βιβλίο αυτό, ένα τρίπτυχο ποίησης, μουσικής και ζωγραφικής θέλω να πιστεύω ότι θα καταστεί ορόσημο για την κοινότητα μας και πρόσκληση προς όλους τους Μαρωνίτες να συνταξιδεύσουμε με προορισμό τη λύτρωση. Έχουν μελοποιηθεί επιλεγμένοι στίχοι από τα ποιήματα των τεσσάρων κατεχόμενων χωριών μας, που βρίσκονται στο βιβλίο, καθώς επίσης και ολόκληρο το ποίημα «Νοσταλγία» και έχουν δημιουργηθεί πέντε υπέροχα νοσταλγικά τραγούδια. Τα πέντε αυτά καταπληκτικά τραγούδια έχουν ηχογραφηθεί στα MIC R. Studios και έχει ετοιμαστεί αυτός ο ψηφιακός δίσκος ο οποίος κυκλοφορεί μαζί με το βιβλίο. Το βιβλίο και ο ψηφιακός δίσκος έχουν παραχωρηθεί δωρεάν σε όσους παρευρεθήκαν στην εκδήλωση παρουσίασης τους, η οποία έγινε την 3ην Δεκεμβρίου 2018, στο κινηματοθέατρο Παλλάς στη Λευκωσία, αλλά και σε άλλους οι οποίοι επέδειξαν ενδιαφέρον να τα αποκτήσουν. Τα έσοδα από την πώληση των πινάκων οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί από τις ζωγραφιές που κοσμούν το βιβλίο, έχουν διατεθεί για τις ανάγκες ανακαίνισης των εγκαταστάσεων του 99ου Συστήματος Μαρωνιτών Κύπρου. Μέχρι εξαντλήσεως των αποθεμάτων, όσοι ενδιαφέρονται να αποκτήσουν δωρεάν το βιβλίο και το ψηφιακό δίσκο, ή να τα μελετήσουν διαδικτυακά μπορούν να το πράξουν μέσω της ηλεκτρονικής σελίδας www.poiitikinostalgia.com η οποία έχει δημιουργηθεί για την προώθηση τους. Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου, όλους όσους βοήθησαν με οποιοδήποτε τρόπο στην ετοιμασία και κυκλοφορία του βιβλίου και του ψηφιακού δίσκου. Ο Συγγραφέας: Ντίνος Κοντός Στίχοι τραγουδιού Που την Τζερύνεια μακρυά, απέχει τα ‘κοσπέντε, Τζιαι από την πρωτεύουσα, περίπου τριάντα πέντε. Απέχει που την θάλασσα, πολλά λλία τα μίλια, Στον δρόμο που μας οδηγεί, στην πόλη την Τζερύνεια. Εν έναν που τα τέσσερα, που τζείνα που εμείναν, Το πιο μιτσίν της Μαρωνιάς, τζι’ αλί τους πον το είδαν. Εν η Καρπάσια το χωρκόν, μιτσίν τζι’ αγαπημένο, Πάντοτε είναι δροσερό, τζιαι μουσκομυρισμένο. Το όνομαν επήρεν το, Που λέξην «Κουρπ-Ασία» Που σήμαινεν ελληνικά, «κοντά εις την Ασίαν». Η Εκκλησία που ‘χασιν, πάντοτε στο πλευρό τους, είναι του Τίμιου Σταυρού, Προστάτη στο χωρκό τους. Ήταν χωρκόν κοινωνικό, τζιαι ενεργό στην πράξη, Είχαν τζιαι πολιτιστικά, τζι’ εκάμναν τα με τάξη. Ούλα καλά πηαίννασιν, νύκταν μα τζιαι την μέραν, Μα κάτι ‘γίνην ξαφνικά, μίαν κακήν ημέραν. Εγίνηκεν ο Πόλεμος, τζι’ ούλοι εξαφνιαστήκαν, Πολλά εφοηθήκασιν, τζι’ επήαν τζαι ‘κρυφτήκαν. Οι πιο πολλοί εφύασιν, έξω που το χωρκόν τους, Σε ξένα μέρη ήρτασιν, να κρύψουσιν τον φον τους. Κάποιοι εμείναν έσσω τους, χωστοί για να γλυτώσουν, Τα σπίθκια τους εθέλασιν, πολλά για να τα σώσουν. Εγκλωβισμένοι ‘γίνασιν, με δύναμιν τζιαι κράσιν, Νερό δεν είχασιν να πιούν, μήτε - μήτε φαϊν να φάσιν. Τα χρόνια επερνούσασιν, μ’ άγνωστα μονοπάθκια, Πολλά εμαραζώνασιν, τζι’ είχαν – τζι’ είχαν θλιμμένα μάθκια. Ώσπου ο Τίμιος Σταυρός, σε τζείνους που ‘χαν λόγο, Φώτισην έδωκεν πολλύν, τζι’ αννοίξασιν τον δρόμο. Οι κάτοικοι πιον έσσω τους, αρκέψαν να πηαίννουν, Τους νόμους τζιαι τα σύμφωνα, χωρίς να παραβαίνουν. Ας είναι τζιαι προσωρινά, για λλίες ώρες μόνον, Να βλέπουσιν τα σπίθκια τους, τζιαι να ξεχνούν τον πόνον. Ο πόθος όμως ξέρω το, εν μέσα στην καρκιά τους, Για να στραφούσιν έσσω τους, τζείνοι τζιαι τα παιθκιά τους. Να νοιώθουσιν ελεύθεροι, στα σπίθκια τα δικά τους, Τζιαι να ‘θυμούνται τα παλιά, χρόνια τα παιδικά τους. Τούτοι που λόγον έχουσιν, να κάτσουν να τα πούσιν Τζιαι με την τιμιότητα, λύσιν καλήν να βρούσιν. Να τους φωτίσει ο Θεός, Χριστός τζιαι Παναγία Μα τζιαι ο Τίμιος Σταυρός, να πέψει ευλογίαν. Το εύχομαι ολόψυχα, που της ψυσιής τα βάθη, Σύντομα λύση να βρεθεί, να λείψουσιν τα πάθη