У нас вы можете посмотреть бесплатно Ah! Mon beau laboureur - Poulenc - Doulce Memoire или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
Chansons Françaises (1945) nr. VII, composed by Francis Poulenc (1899-1963) performed by chamber choir Doulce Memoire conducted by Felix van den Hombergh during concert on October 8, 2011 in Haarlem, The Netherlands www.doulcememoire.nl I Margoton va t'a L'iau II La Belle se sied au pied de la tour III Pilons lórge IV Clic, clac, dansez sabots V C'est la petit' fill' du prince VI La Belle si nous étions VII Ah! Mon Beau Laboureur VIII Les tisserands Chansons Françaises Vertaling: Rein de Vries 7. Ah! mon beau laboureur Ah! mon beau laboureur, Ah! mon beau laboureur Beau laboureur de vigne ô lire ô lire Beau laboureur de vigne ô lire ô la N'avez pas vu passer Margueritte ma mie? ... Je don'rais cent écus qui dire où est ma mie, ... Monsieur comptez-les là entrez dans notre vigne ... Dessous un prunier blanc la belle est endormie ... Je la poussay trois fois sans qu'elle osat mot dire ... La quatrième fois son petit coeur soupire ... Pour qui soupirez-vous Margueritte ma mie? ... Je soupire pour vous et ne puis m'en dédire ... Les voisins nous ont vus et ils iront tout dire ... Laissons les gens parler et n'en faisons que rire. ... Quand ils auront tout dit n'auront plus rien à dire. ... Vertaling: Ach, mijn schone akkerman, ach, mijn schone akkerman Schone akkerman, die wijn verbouwt, Schone akkerman, die wijn verbouwt. Hebt u Margueritte, mijn liefje, niet langs zien komen? Ik zou honderd goudstukken geven om te weten waar ze is. Mijnheer, geef ze maar en kom in onze wijngaard. Onder een witte pruimenboom is het meisje ingeslapen. Ik gaf haar driemaal een duw, maar ze durfde niets te zeggen. De vierde keer slaakte ze een zucht. Om wie zucht je, Margueritte, mijn liefje? Ik zucht om u en kan het niet ontkennen. De buren hebben ons gezien en zullen alles vertellen. Laat de mensen praten, we lachen er slechts om. Als ze alles verteld hebben, hebben ze niets meer te zeggen.