اقتصاد آزاد و آزادی اقتصادی داشتن نهادها ی مدنی خودبسنده و آزاد است؛ گفتگو ی اکبر کرمی و هادی زمانی скачать в хорошем качестве

اقتصاد آزاد و آزادی اقتصادی داشتن نهادها ی مدنی خودبسنده و آزاد است؛ گفتگو ی اکبر کرمی و هادی زمانی

آزادی اقتصاد آزادی‌خواهی اقتصادی در گفت‌وگو با هادی زمانی که اقتصاددانی برجسته استِ و در ادامه ی تکاپوها ی خود برای دریافت ژرف‌تر دانش اقتصاد سیاسی یا مان‌داری‌ ی رام‌یاریگ پرسیده‌ام: آزادی اقتصاد چیست؟ و آزادی‌خواهی اقتصادی کدام است؟ در تاریخ اندیشه این برساخت‌ها چه‌گونه بالاآمده‌اند؟ و به ما رسیده‌اند؟ از این تاریخ و آن تجربه‌ها چه می‌توان آموخت؟ چه پیوندی میان مردم، نفت، و مردم‌سالاری دیده می‌شود؟ چه‌گونه می‌توان چنین پیوندی را به‌کار برساختن مردم‌سالاری و پاس‌داری از آن زد؟ چرا میان سوسیال‌دمکراسی که از بستری آزادی‌خواهانه آمده است، و سوسیالیسم دمکراتیک که از هم‌بودمان‌گرایی (سوسیالیسم) برآمده است، فاصله بسیار هست. تباهی و فساد مانداریک (اقتصادی) چیست؟ آیا میان تباهی مانداریگ (فساد اقتصادی) و ساختار سیاسی پیوندی دیده می‌شود؟ این پبوند چه‌گونه است؟ چه‌گونه در غرب ارزش‌ها ی اخلاقی و دینی به فن‌آوری سیاسی و قدرت دگردیسیده و در ساختار سیاسی به است‌پایه‌ها و استانداردها ی بالایی همانند حکومت قانون، شفافیت، پاسخ‌گویی، و پخش قدرت رسیده است؟ آیا ما نگرانی‌ها ی اخلاقی و دینی نداریم؟ و این نگرانی‌ها در میان ما اندک و کم‌ژرفا است؟ یا ما نتوانسته‌ایم این نگرانی‌ها را در هم‌بودمان به‌درستی و تاپایان کار پی‌بگیریم و به سازوکارها ی سیاسی برگردانیم؟ بنیادها ی این نادانی یا ناتوانی کجاست؟ و چه‌گونه ما را درخودتنیده است؟ چیست که نمی‌گذارد ما هنر سیاست را دریابیم؟ و شهر و شهروند بسازیم؟ فرایندها ی تباهی، فساد و غارت در ایران چرا در بنیادها دریافت و چاره نمی‌شود؟ تباهی و فساد روی دیگر و نام دیگر توسعه‌نایافته‌گی و ناشکوفایی است؛ و هنر و سازوکار دینی، اخلاقی و علمی‌کردن یک هم‌بودمان (جامعه) همان سیاست است که به شکوفایی و توسعه می‌انجامد. هنر سیاست بیش‌از خواست و آماج ، هم‌آمیزی دانستن و توانستن است که ما را از خود فراترمی‌کشاند و اگر بتوان گفت دینی، اخلاقی و علمی ملی می‌آفریند.این فرآیند ملیدن بسیار بیش از چیره‌کردن و تپاندن یک خوانش از دین، اخلاق یا علم به دیگران است، ریختی از جمع‌بندی ملی، همه‌گانی و رنگارنگ است. سیاست عالی‌ترین سازوکار جمع‌بندی روان، پویا و ملی است. و همه ی دش‌واری کار در این پویش است که هم در زمان و هم در هازمان (مکان) ادامه دارد و نو می‌شود. سیاست فن‌آوری است که همانند یک ترازوی ملی کارمی‌کند و ترازها ی هم‌بودمان را در هر باره و هر بار آشکار می‌کند؛ ترازویی که پراکنش و هزینه‌ها ی گردانش آن را کم و بخت هم‌سازی و همپویی را بالا می‌برد. با هم‌رسانی و بازخوردها ی خود به این گفت‌وگو ادامه دهید و بخشی از جریانی باشید که راه می‌برد و نه راه برده می‌شود. از پسند (ساب‌سکرایب) این کانال که کانالی برای شنیدن صداها ی تازه است هم کوتاهی نکنید؛ همه ی را‌ه‌ها ی بزرگ با همین گام‌ها ی کوچک آغاز می‌شود. https://t.me/KaramiAk @DrAKBARKARAMI